Verbum

хі́ба⁴, выкл.

Ужыв. з пытальнай інтанацыяй і выражае сумненне, недавер. —

Я вас ведаю. — Х.!

цукрава́рства, -а, н.

Прамысловая вытворчасць цукру з цукровых буракоў, трыснягу.

|| прым. цукрава́рны, -ая, -ае.

цэ́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж. (разм.).

Кукарда.

Шапка з цэшкай.

чорнагало́вы, -ая, -ае.

3 чорнымі валасамі (пра чалавека), з чорнай галавой (пра жывёл, птушак).

чырванадрэ́ўшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Спецыяліст па вырабе мэблі з каштоўных гатункаў драўніны.

шапяля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; незак.

Гаварыць невыразна, з шапялявым адценнем.

|| наз. шапяля́нне, -я, н.

ша́рыкавы, -ая, -ае.

Забяспечаны прыстасаваннем у выглядзе шарыка, з шарыкамі.

Ш. падшыпнік.

Шарыкавая ручка.

шлак, -у, м.

Застылыя рэшткі пасля выплаўкі металу з руды.

|| прым. шла́кавы, -ая, -ае.

шлакабето́н, -у, м.

Бетон з сумесі цэменту, пяску і шлаку.

|| прым. шлакабето́нны, -ая, -ае.

шпіц², -а, мн. -ы, -аў, м.

Невялікі пакаёвы сабака з пушыстай поўсцю.

Карлікавы ш.