дамурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Скончыць мураванне; змураваць да пэўнага месца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дамурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Скончыць мураванне; змураваць да пэўнага месца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўся́нішча, ‑а,
Поле, з якога сабраны ўраджай аўса або на якім папярэдняй культурай быў авёс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
купі́ла, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лагары́фм, ‑а,
У матэматыцы — паказчык ступені, у якую
[Ад грэч. logos — адносіны і arithmos — лік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недаро́бка, ‑і,
Незакончанасць, незавершанасць якой‑н. працы, справы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нясвоечасо́вы, ‑ая, ‑ае.
Які адбываецца або адбыўся не ў свой час, не тады, калі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
натка́ць, ‑тку, ‑тчэш, ‑тчэ; ‑тчом, ‑тчаце;
Вырабіць тканнем у якой‑н. колькасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ке́пскі, ‑ая, ‑ае.
Не такі, як
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
застарэ́ць, ‑эе;
1. Укараніцца, стаць непапраўным.
2. Стаць неадпаведным сучасным патрабаванням, нормам; устарэць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звя́гаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Назойліва прасіць, напамінаць, патрабаваць.
2. Надакучліва брахаць (пра сабаку).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)