safari suit [səˈfɑ:riˌsju:t] n. касцю́м «сафа́ры» (доўгі жакет з кароткімі рукавамі і штаны або шорты)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

shoal​2 [ʃəʊl] n.

1. мель, ме́ліна, мелкаво́ддзе

2. pl. shoals скры́тыя ця́жкасці або́ небяспе́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

surname​2 [ˈsɜ:neɪm] v. дава́ць про́звішча або́ мяну́шку;

George surnamed (the) Boaster Джордж, празва́ны Хвалько́м

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tart​1 [tɑ:t] n. піро́г (з фруктамі, ягадамі або варэннем);

an apple tart я́блычны піро́г

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

theatre-in-the-round [ˌθɪətəɪnðəˈraʊnd] n. кру́глы тэа́тр (з арэнай або сцэнай у цэнтры залы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

woozy [ˈwu:zi] adj.

1. infml адурма́нены алкаго́лем або́ нарко́тыкамі

2. які́ адчувае галавакружэ́нне, сла́басць, мло́снасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

yard​1 [jɑ:d] n.

1. BrE панадво́рак; двор

2. AmE парк або́ сад за до́мам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

упы́нак, -нку, м. (разм.).

Спакой.

Дома ён не знаходзіў упынку.

◊

Без упынку — не перастаючы, не абмяжоўваючы сябе.

Балбатаць без упынку.

Не знаходзіць або не мець упынку — не магчы супакоіцца, не быць у стане ўтрымацца ад чаго-н.

Ён цэлы дзень не знаходзіў сабе ўпынку.

Яна ў рабоце не мае ўпынку.

Няма ўпынку каму-чаму або на каго-што — нельга стрымаць, спыніць.

Раздурэліся дзеці, што і ўпынку ім або на іх няма.

Дажджу або на дождж сёння і ўпынку няма — лье і лье.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

альт, -а́, мн. альты́, -о́ў, м.

1. Нізкі жаночы або дзіцячы голас.

2. Спявак (спявачка) з такім голасам.

3. Музычны смычковы або медны духавы інструмент нізкага рэгістра.

|| прым. альто́вы, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

антэ́на, -ы, мн. -ы, -тэ́н, ж.

Праваднік або сістэма праваднікоў, частка радыё- і тэлевізійнай устаноўкі, якая служыць для выпраменьвання радыёхваль пры перадачы або для іх улоўлівання ў час прыёму.

Тэлевізійная а.

|| прым. антэ́нны, -ая, -ае (спец.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)