ranić

незак.

1. раніць;

2. перан. раніць; прыносіць (прычыняць) боль;

ranić czyje uczucia — закранаць (раніць) чые пачуцці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rodowód, ~odu

rodow|ód

м.

1. радаслоўе, радаслоўная; радавод;

pies z ~odem — радавіты сабака;

2. перан. паходжанне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tajać

незак.

1. раставаць, таяць;

śnieg już taje — снег ужо растае;

2. сагравацца;

3. перан. расчульвацца, млець

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tasiemiec

tasiem|iec

м.

1. заал. саліцёр;

2. заал.

~ce — стужачныя чэрві;

3. перан. разм. гуж, чарада

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

terkotać

terkota|ć

незак.

1. грукатаць, стракатаць; тарахцець, тарахкаць;

~ł młynek — стракатаў млынок;

2. перан. балбатаць, малоць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

upierać się

незак.

1. упірацца;

2. перан. упірацца, упарціцца;

upierać się przy czym — упарта настойваць на чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wapno

н.

1. вапна;

wapno gaszone — гашаная вапна;

wapno niegaszone — нягашаная вапна;

2. перан., жарг. старыя; бацькі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wiązać

незак.

1. вязаць; звязваць;

2. перан. злучаць; яднаць;

wiązać koniec z końcem — зводзіць канцы з канцамі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wjeżdżać

незак.

1. заязджаць, уязджаць; уз(яджаць;

2. наязджаць;

3. перан. разм. накідвацца на каго; лаяць каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyniosły

1. высокі, узнесены, узняты над іншымі прадметамі;

2. перан. узвышаны, высакародны;

3. пагардлівы, фанабэрысты, ганарлівы, напышлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)