скруці́ць

1. (нітку і г. д.) (zusámmen)dréhen vt;

2. (звязаць) zusámmenbinden* vt;

3. разм.:

яго́ скруці́ла хваро́ба die Kránkheit hat ihn arg mítgenommen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

слон, слана́, мн. сланы́, слано́ў, м.

1. Буйная траваедная млекакормячая жывёліна трапічных краін з доўгім хобатам і двума біўнямі.

2. Шахматная фігура, якая можа перамяшчацца на любую колькасць клетак па дыяганалі.

◊

Слана не заўважыць — не бачыць самага важнага, вялікага.

|| памянш.-ласк. сло́нік, -а, мн. -і, -аў, м. (да 1 знач.).

|| прым. слано́вы, -ая, -ае (да 1 знач.).

Вырабы са слановай косці.

○

Слановая хвароба — тое, што і слановасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

акарапідо́з

(ад гр. akari = клешч + лац. apis = пчала)

хвароба пчол, якая выклікаецца кляшчом.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бактэрыёз

(н.-лац. bacteriosis, ад гр. bakteria = палачка)

хвароба раслін, якая выклікаецца бактэрыямі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

графіёз

(ад графій)

хвароба дрэў сям. вязавых, якая выклікаецца грыбамі цэратацысціс і графій.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ідыяты́я

(гр. idioteia)

псіхічная хвароба, цяжкая форма разумовай адсталасці (алігафрэніі); параўн. дэбільнасць, імбецыльнасць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

лігулёз

(ад лігулы)

глісная хвароба карпавых і бычковых рыб, якая выклікаецца лічынкамі лігул.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

назаарэа́л

(ад гр. nosos = хвароба + арэал)

вобласць распаўсюджання пэўнай хваробы або групы хвароб.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

назе́ма

(гр. nosema = хвароба, зло)

прасцейшае атрада мікраспарыдый, якое паразітуе ў клетках насякомых.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

псарапто́з

(н.-лац. psoroptos)

інвазійная хвароба жывёл, якая выклікаецца кароставымі кляшчамі; наскурная кароста.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)