Парушы́на ’маленькая часцінка чаго-небудзь; парушынка’. Дыял. таксама парашы́на. Ад porchъ (гл. порах) з суф. адзінкавасці ‑ina; ‑у‑, відавочна,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Парушы́на ’маленькая часцінка чаго-небудзь; парушынка’. Дыял. таксама парашы́на. Ад porchъ (гл. порах) з суф. адзінкавасці ‑ina; ‑у‑, відавочна,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Па́хі ’выемка ў дошках’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перацьме́ць (піряцьмець) ’перагарэць без агню: пражыць ціха’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Плавы́ ’дзірвановы зараснік у возеры, які складаецца з розных раслін, нават з лазняку, —
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
По́чарадзь, пдчырэдь ’чарга пасвіць кароў’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Надбольшы ’найбольшы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Надворсак ’дворышча’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
На́едзь ’хвароба коней’ (пухав.,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Неслабо́дна (неслобо́дна) ’цяжарная’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Нехля, нэхля ’неахайная жанчына’ (брас.,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)