Прапашны́ ’які сеецца радамі з шырокімі міжраддзямі для апрацоўкі’ (ТСБМ). З рус. пропашно́й ’тс’ < пропахать < пахать ’араць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Недаскана́лы ’які мае недахопы’ (Некр. і Байк., БРС, ТСБМ). Паводле Кюнэ (Poln.), запазычанне з польск. niedoskonały ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Нікольнік ’лешч, які нерасціцца ў сярэдзіне мая’ (Жук.). Ад Школа ’царкоўнае свята ў гонар святога Міколы-цудатворца’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Падру́чнік ’кніга, па якой вывучаюць які-н. прадмет’ (ТСБМ). Калька польск. podręcznik ’тс’. Далей да рука (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ма́ркі ’які лёгка робіцца брудным’ (ТСБМ, Нас.), драг. марке́й ’тс’ (КЭС), ма́ркасць ’бруд’ (Нас.). Да мара́ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мача́йка ’кубак з вадой, у які мачалі пальцы ў час прадзення’ (ганц., Сл. ПЗБ). Да мача́ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Ла́пачка ’кручок у вочапе, за які чапляецца вядро’ (шчуч., Сл. паўн.-зах.). Да лапка < лапа© (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
недасве́дчаны, -ая, -ае.
1. Які не мае належных ведаў аб чым-н.
Н. юнак.
2. Нявопытны ў чым-н., неспрактыкаваны.
|| наз. недасве́дчанасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
незямны́, -а́я, -о́е.
1. Які знаходзіцца па-за межамі Зямлі (у 1 знач.).
Метэарыты — незямныя целы.
2. перан. Узвышаны, незвычайны; ідэальны (высок.).
Незямное каханне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ненаві́снік, -а, мн. -і, -аў, м.
Чалавек, які ненавідзіць каго-, што-н., жадае зла.
|| ж. ненаві́сніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
|| прым. ненаві́сніцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)