навыдзіра́ць сов. (во множестве)
1. вы́тащить, вы́рвать, вы́дернуть;
2. вы́драть, вы́рвать;
1, 2 см. вы́драць 1, 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
навыко́пваць сов. (во множестве)
1. вы́рыть, вы́копать;
2. вы́копать, вы́рыть;
3. вы́копать, откопа́ть;
1-3 см. вы́капаць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
навыпа́льваць сов. (во множестве)
1. вы́жечь;
2. вы́жечь, обже́чь, вы́калить;
3. наже́чь; см. вы́паліць 1, 3, 5
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
накрэ́сліць сов., разг.
1. (зачеркнуть во множестве) начёркать, начерка́ть;
2. (изобразить линиями) начерти́ть;
н. план — начерти́ть план
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нассо́ўваць сов. (во множестве)
1. свали́ть, сбро́сить;
2. сгрести́;
3. сдви́нуть;
1-3 см. ссу́нуць 2-4
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
насця́гваць сов. (во множестве)
1. стяну́ть, стащи́ть; снять; сдёрнуть;
2. стяну́ть;
1, 2 см. сцягну́ць 1, 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папераціра́ць сов. (во множестве)
1. в разн. знач. перетере́ть;
2. (лён, коноплю) перемя́ть;
3. (вытирая, очистить) протере́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ты́цнуць сов. и однокр., разг. ткнуть, су́нуть;
◊ т. но́сам — (каго ў што) ткнуть но́сом (кого во что)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
умярза́ць несов.
1. (во что-л.) вмерза́ть;
2. (затвердевать на большую глубину) промерза́ть;
1, 2 см. уме́рзнуць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
«НО́ВАЯ ХВА́ЛЯ»,
кірунак у франц. кіно на мяжы 1950—60-х г., які садзейнічаў абнаўленню стылістыкі кінарэжысуры і дэмакратызацыі кінамастацтва. Тэрмін узнік у франц. друку. Для рэжысёраў гэтага кірунку характэрны адмаўленне ад стварэння дарагіх камерцыйных фільмаў, імправізацыйныя метады здымкі, пераважна ў натуральным асяроддзі і рэальных інтэр’ерах, цікавасць да жыцця маладога пакалення, скептычнае стаўленне да традыц. маральных каштоўнасцей. У рэчышчы «Н.х.» працавалі Ф.Труфо, К.Шаброль, Л.Маль, Ж.Л.Гадар, А.Рэнэ, А.Варда, А.Аструк, Ж.Франжу і інш., а таксама дакументалісты, якія абвясцілі лозунг «сінема-верытэ» («кіно-праўда», К.Маркер, Ж.Руш, Ф.Рэйшэнбах і інш.). У сярэдзіне 1960-х г. выявілася слабасць «Н.х.», звязаная з аўтарскім эгацэнтрызмам, павярхоўнай трактоўкай драм. канфліктаў, празмерным захапленнем фармальнымі прыёмамі. Аднак дзякуючы «Н.х.» з’явілася свабодная і натуральная рэжысёрская манера, распрацаваны новыя сродкі экраннай выразнасці (рухомая камера), новыя прынцыпы мантажу (незакончанасць эпізодаў, несупадзенне адлюстравання і гуку), пашырыліся межы сінтэзу традыц. жанраў. Франц. кіно папоўнілася новымі акцёрамі (Ж.П.Бельмандо, Ж.Маро, А.Дэлон, Ж.К.Брыялі, Ж.Л.Трэнтыньян, К.Дэнёў, А.Карына), аператарамі (А.Дэке, Р.Кутар, Ж.Раб’е, С.В’ерні і інш.), кампазітарамі (М.Легран, М.Жар і інш.). Асобныя тэмы, матывы, маст. прыёмы «Н.х.» ўзбагацілі мову кіно і атрымалі пашырэнне ў розных кінематаграфіях.
Літ.:
Божович В. О «новой волне» во французском кино // Вопросы киноискусства. М., 1964. Вып. 8;
Жанкола Ж.П. Кино Франции. Пятая республика (1958—1978): Пер. с фр. М., 1984.
В.Ф.Нячай.
т. 11, с. 368
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)