honestly [ˈɒnɪstli] adv.

1. шчы́ра, чэ́сна;

I can honestly say… Я магу шчыра сказаць…

2. пра́ў да, дальбо́г; шчы́ра ка́жучы;

Honestly, I didn’t tell anyone! Праўда, я нікому не сказаў!

3. infml (перадае незадаволенасць) як гэ́та (так);

Honestly! Whatever will you think of next? Што яшчэ прыдумаеш, на самай справе?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

*Прыту́жна, прыту́жно ’пільна, старанна, шчыра, уважліва’ (лельч., Нар. лекс.; ТС), прыту́жны ’заўзяты’ (ТС); сюды ж, відаць, прыту́жны ’моцны (мароз)’ (стол., ЛА, 2). Відаць, вытворнае ад прытужаць ’ціснуць, гнясці’ (Ласт.), гл. наступнае слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

начистоту́ нареч. начысту́ю; (без обиняков) про́ста, без хі́трыкаў; (откровенно) адкры́та, шчы́ра.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поко́рно нареч. пако́рна;

поко́рно благодарю́ уст., теперь ирон. пако́рна (шчы́ра) дзя́кую;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тща́тельно нареч. стара́нна; руплі́ва, ру́пна, шчы́ра; дба́йна, пі́льна, ува́жліва; акура́тна; дакла́дна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

frank:

~ und frei адкры́та, шчы́ра, не хвалю́ючыся

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

heartfelt [ˈhɑ:tfelt] adj. сардэ́чны, шчы́ры;

She gave him her heartfelt thanks. Яна шчыра падзякавала яму.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

from one’s heart

ад усёй душы́, шчы́ра

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пра́ма.

1. прысл. Па прамой лініі, у прамым напрамку.

Прайсці п.

2. прысл. Зараз жа, непасрэдна, адразу.

Пачаць гаварыць п. з парога.

Трапіць п. ў цэль.

3. прысл. Адкрыта, шчыра.

Адказаць п.

4. часц. У спалучэнні з прыназоўнікам надае ім большую дакладнасць і канкрэтнасць; проста.

Сустрэцца з кім-н. п. ў дзвярах.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нахвалява́цца, ‑лююся, ‑люешся, ‑люецца; зак.

Моцна або доўга пахвалявацца. — Нахвалявалася — страхі — .. [Ірына] сказала гэта прыцішаным голасам, шчыра і даверліва. Сапрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)