саранча́, ‑ы,
1. Насякомае падсямейства саранчовых, падобных на коніка, якое вялікімі чародамі пралятае і нішчыць пасевы; небяспечны
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саранча́, ‑ы,
1. Насякомае падсямейства саранчовых, падобных на коніка, якое вялікімі чародамі пралятае і нішчыць пасевы; небяспечны
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
pest
1) даку́ка
2) Archaic зара́за, чума́
3)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
спарыння́, ‑і,
Паразітны грыб, што выклікае хваробу злакавых раслін, пры якой у каласах жыта, пшаніцы, ячменю замест зерня ўтвараюцца чорныя ражкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пядзень ’пядзя; мера’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
чарапа́шка, ‑і,
1.
2. Насякомае атрада клапоў, небяспечны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
НЯПА́РНЫ ШАЎКАПРА́Д (Lymantria, або Ocneria, dispar),
матыль
Палавы дымарфізм моцна выяўлены (адсюль назва). У самкі крылы (размах 5,5—9
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
blight
1) по́шасьць, хваро́ба,
2)
3) занепада́ньне
1) выкліка́ць хваро́бу расьлі́наў; шко́дзіць
2) разьбіва́ць, руйнава́ць (надзе́ю, пля́ны)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
памаўза́, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хво́йка 1, ‑і,
1.
2.
хво́йка 2, ‑і,
Жук чорнага або бурага колеру,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Лы́га 1 ’лгун, брахун’ (гародокск.,
Лы́га 2 ў выразе лыгу даць ’уцячы’ (
Лы́га 3 ’віка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)