covey

[ˈkʌvi]

n., pl. -eys

1) вы́вадак -ку m. (птушаня́т)

2) дзе́ці аднае́ ма́ткі (бацько́ў); чарада́, гру́па, сям’я́ f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

skein

[skeɪn]

n.

1) мато́к -ка́ m. (ні́так), скру́так -ка m.

2) чарада́ (дзі́кіх гусе́й або́ ка́чак у палёце)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gromada

ж.

1. грамада, натоўп, гурт, чарада, гурма;

2. куча;

3. абшчына; грамада

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pod

I [pɑ:d]

n.

струк -а́, стручо́к -ка́ m.

II [pɑ:d]

n.

1) мала́я чарада́ (пту́шак)

2) малы́ ста́так (кіто́ў, цюле́няў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

drove

I [droʊv]

v., p.t. of drive

II [droʊv]

n.

1) чарада́ f., ста́так -ку m.

2) нато́ўп, гурт -у́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

падсві́нак, ‑нка і (радзей) падсвіна́к, ‑а, м.

Парася ва ўзросце ад 4 да 10 месяцаў. Жанчына несла зелле свінні і падсвінку, якія рохкалі і вішчалі. Мележ. У Вінцука была немалая гаспадарка: дзве каровы, бык і цялушка, цэлая чарада свіней, падсвінкаў і авечак. Якімовіч. Два падсвінакі .. хваталі з карыта цеста. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цуг, ‑а, м.

1. Доўгі рад, чарада жывёл, птушак, машын і пад., якія рухаюцца адна за адной. За цугам жураўліным Бягуць вятры наўсцяж. Калачынскі. Зусім блізка, амаль побач, пыхкаючы, працягнуў паравоз цуг вагонаў. П. Ткачоў.

2. Запрэжка, у якой коні (быкі і пад.) ідуць гужам або парамі адзін за адным.

[Ням. Zug.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цуг

(польск. cug, ад ням. Zug)

1) доўгі рад, чарада жывёл, птушак, машын, якія рухаюцца адна за адной;

2) запрэжка, у якой коні ідуць гужам або парамі адзін за адным.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шнур м.

1. Schnur f -, Schnüre;

2. (электрычны) Kábel n -s, -, Schnur f, Léitungsschnur f;

3. (чарада птушак і г. д.) Zug m -(e)s, Züge, Réihe f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ключо́к ’кулік’ (Мат. Гом.). Магчыма, да ключа (гл.). Параўн. польск. kulig, kulik ’кулік’ і ’чарада саней падчас масленіцы’. Не выключана, аднак, што пад уплывам ключс ключок < *клінок ад клікаць (гл.) і суфікса — < ж, характэрнага для Nomina agentis (хадок ад хадзіць) (Сцяцко, Афікс. наз., 59–60).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)