Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Küsterm -s, - дзяк, дзячо́к, царко́ўны слу́жка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
chorale
[kəˈræl]
n.
хара́л -у m., царко́ўны гімн
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ecclesiastical
[ɪ,kli:ziˈæstɪkəl]
adj.
царко́ўны, духо́ўны (супрацьле́глы да сьве́цкага)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
*Вешчанец, маг.вешчаніц ’званочак скучаны, Campanula glomerata L.’ (Кіс.). Іншыя разнавіднасці Campanula L. на Беларусі называюцца яшчэ званкі, званкі лугавыя, званок, звонка (Кіс.) і звязаны, такім чынам, са словам звон ’царкоўны звон, у які білі, калі трэба было паведаміць нейкую вестку’. У такім разе вешчаніц — гэта семантычны перанос, паводле формы, з лексемы звон ’царкоўны звон’ → ’званочак’ у дэмінутыўным значэнні.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
клір
(гр. kleros = жэрабя)
сукупнасць служыцеляў культу хрысціянскай царквы, а таксама царкоўны хор.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пама́занне, ‑я, н.
Хрысціянскі царкоўны абрад, які заключаецца ў крыжападобным мазанні мірам, ялеем у знак благаславення (пры хрышчэнні, перад смерцю, пры каранацыі цароў і інш.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Konzíln -s, -e і -i¦en (царко́ўны) сабо́р
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адпява́нне, ‑я, н.
Царкоўны абрад, які выконваецца над нябожчыкам перад пахаваннем. А бацюшка параіў з’ездзіць у другі прыход, калі [Андрэй] хоча, каб хлопчык з адпяваннем быў пахаваны.Чарот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)