ІНЦІ́НА (ад лац. intus унутры),

унутраны слой абалонкі пылковага зерня (у насенных) ці мікраспоры (у споравых раслін). Складаецца з пекціну і цэлюлозы, часам бялку (у выглядзе невял. падушачак пад апертурамі). Пры прарастанні пылку з І. ўтвараецца пылковая трубка.

т. 7, с. 296

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ínnenabsatz m -es, -absätze эк. уну́траны збыт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ínnenwelt f - уну́траны свет, духо́ўны свет (чалаве́ка)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

intérn a

1) уну́траны

2) канфідэнцыя́льны, закры́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ínwendig

1. a уну́траны

2. adv унутры́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bínnenmarkt m -(e)s, -märkte уну́траны ры́нак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bínnenverkehr m -s уну́траны транспарт, уну́траная су́вязь

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ІНТЭРЫЯРЫЗА́ЦЫЯ (франц. interiorisation ад лац. interior унутраны),

пераход звонку ўнутр. У псіхалогіі фарміраванне ўнутр. структур псіхікі ў выніку засваення знешняй сац. дзейнасці. Паняцце ўведзена франц. псіхолагамі П.​Жанэ, Ж.​Піяжэ, А.​Валонам. У псіхааналізе выкарыстоўваецца пры тлумачэнні працэсу фарміравання структур несвядомага.

т. 7, с. 291

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

up-country [ˌʌpˈkʌntri] adj., adv. уну́траны (раён краіны); уну́тр краі́ны;

travel up-country падаро́жнічаць уну́тр краі́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

інтэ́рн

(лац. intemus = унутраны)

асоба, якая праходзіць інтэрнатуру.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)