Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
узбуджэ́нне, ‑я, н.
1.Дзеяннепаводледзеясл.узбуджаць — узбудзіць (у 2–4 знач.).
2. Стан актыўнай, напружанай нервовай дзейнасці; хваляванне. Першае нервовае ўзбуджэнне прайшло, але мае сябры паводзяць сябе трывожна.С. Александровіч.Турсевіч прыйшоў у рух і ўзбуджэнне, трос сябра за плечы,.. смяяўся.Колас.— Ага, папаўся! — пераможна махаючы рукамі ад узбуджэння, крычаў пажылы чалавек.Карпюк.
3.Спец. Рэакцыя клеткі, яе частак, тканкі, органа ў адказ на раздражненне з вонкавага ці ўнутранага асяроддзя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
réizenvt
1) раздражня́ць, узбуджа́ць
2) дражні́ць
3) ва́біць, прыця́гваць;
das reizt mich nicht гэ́та мяне́ не ва́біць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wzbudzać
незак. выклікаць, узбуджаць;
wzbudzać gniew — выклікаць гнеў;
wzbudzać zachwyt — выклікаць захапленне;
wzbudzać litość — выклікаць літасць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
prosecute[ˈprɒsɪkju:t]v.
1.lawузбуджа́ць спра́ву; выступа́ць у я́касці абвінава́ўцы;
He was prosecuted for theft. Яго судзілі за крадзеж;
the prosecuting attorney абвінава́ўца, пракуро́р
2. ве́сці; право́дзіць; займа́цца;
prosecute an inquiry право́дзіць рассле́даванне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
awake2[əˈweɪk]v.(awoke, awoken)fml
1. будзі́ць;
His voice awoke the sleeping child. Яго голас разбудзіў дзіця, якое спала.
2. прачына́цца
3. абуджа́ць, узбуджа́ць;
awake interest in smb. абудзі́ць ціка́васць у каго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
quicken
[ˈkwɪkən]1.
v.t.
1) прыско́рваць, прысьпе́шваць (крок)
2) пабуджа́ць (фанта́зію), узбуджа́ць
2.
v.i.
паскара́цца
His pulse quickened — У яго́ паско́рыўся пульс
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кату́рхаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што.
Разм. Штурхаць, разварушваць каго‑н., прымушаючы ачнуцца, прыйсці да памяці. Галя катурхала Вадзімку і не магла ніяк узбудзіць, здаецца, ён і прачынаўся ўжо, але адразу ж, як Галя адымала рукі, ён зноў падаў.Сабаленка.Дзед, здаецца, нічога не чуў і не цяміў. Ён толькі катурхаў сына, будзіў, зваў яго.Колас.//перан.Разм.Узбуджаць, узрушаць, актывізаваць. Умела і паспяхова вёў агітацыю Татарынчык не толькі сярод старэйшых капылянцаў, ён знаходзіў дарогу і да сэрцаў іх дзяцей, асцярожна катурхаў іх думкі.С. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шавялі́ць, ‑вялю, ‑веліш, ‑валіць; незак.
1.каго-што. Злёгку прыводзіць у рух, кратаць што‑н. Вецер шавяліў пажоўклае лісце на дубах, і яно ледзь чутна шалясцела.Чарнышэвіч.Па-над полем плавае лёгкі цёплы вецер і шавеліць на галаве ў дзеда густыя пасярэбраныя валасы.Галавач.//перан. Прымушаць да дзейнасці, працы, выводзіць са стану вяласці, абыякавасці да акаляючага; узбуджаць.
2.чым. Злёгку рухаць чым‑н. Зося лёгка разбірала знаёмы почырк і ледзь шавяліла губамі.Крапіва.Счапіўшы ў рукавах рукі, Фішар дрыжаў, шавяліў плячыма, тупацеў нагамі.Быкаў.
•••
Шавяліць мазгамі (галавою) — тое, што і варушыць мазгамі (галавою) (гл. варушыць).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)