даве́днік м. Nchschlagewerk n -(e)s, -e; Hndbuch n -(e)s, -bücher;

тэлефо́нны даве́днік Telefnbuch n;

чыгу́начны даве́днік Krsbuch n, Fhrplan m -(e)s, -pläne

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

telefnisch

1. a тэлефо́нны

2. adv па тэлефо́не;

j-n ~errichen дазвані́цца да каго́-н. (па тэлефоне)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

telephone

[ˈteləfoʊn]

1.

n.

тэлефо́н -у m.

2.

v.t.

тэлефанава́ць, звані́ць

He decided to telephone her — Ён вы́рашыў пазвані́ць ёй

3.

adj.

тэлефо́нны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

код м. Kde [ko:t] m -s, -s, Code [ko:t] m -s, -s, Schlüssel m -s, -;

код выліча́льнай машы́ны Rchnerkode m;

тэлефо́нны код Vrwahlnummer f -, -n, Vrwahl f -, -en, rtskennzahl f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

abonent

м.

1. абанент;

abonent telefoniczny — тэлефонны абанент;

2. падпісчык; карыстальнік абанемента;

abonent pisma (gazety) — падпісчык часопіса (газеты)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

бокс2

(англ. box = скрынка)

1) герметычная або ізаляваная камера для работы з мікраарганізмамі, радыеактыўнымі рэчывамі і інш.;

2) адгароджаная частка памяшкання ў лячэбных установах для ізаляванага ўтрымання хворага;

3) металічная каробка, праз якую тэлефонны кабель уваходзіць у кабельную скрынку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

kabel

kab|el

м.

1. кабель;

kabel telefoniczny — тэлефонны кабель;

nadawać ~em — перадаваць па кабелі;

2. мар. кабельтаў (185,2 м)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

про́вад м. Litung f -, -en; Draht m -(e)s, Drähte; Kbel n -s, -;

паве́траны про́вад Lftleitung f -, Lftleiter m -s, -;

электры́чны про́вад die elktrische Litung, Litungsdraht m;

тэлефо́нны про́вад Telefnkabel n;

прамы́ про́вад разм. dirkte Verbndung [Litung]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ку́рчыцца і ко́рчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; незак.

1. Сціскацца ўсім целам, скручвацца (ад холаду, болю і пад.). Легіянеры курчацца ад марозу, наставілі каўняры шынялёў. Колас. [Хлопец] быў ранены ў ногі і ў жывот і вельмі пакутліва курчыўся ў агоніі, сілячыся штосьці сказаць непаслухмяным языком. Мележ. У жыце, схапіўшыся за нагу, корчыўся Вано. Няхай.

2. Рабіцца няроўным, пагнутым; крывіцца, выгінацца. [Машыніст] саскочыў на зямлю, пераступіў цераз разарваны тэлефонны провад, што курчыўся на снезе. Мележ. На агні адставала ад дрэва кара; шэрая, яна корчылася, што гадзюка, і з яе капала вада. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

phone1 [fəʊn] n.

1. тэлефо́н;

a long-distance phone call міжгаро́дні тэлефо́нны звано́к;

What’s your phone number? Які нумар вашага тэлефона?

2. тэлефо́нная тру́бка;

pick up the phone зняць тру́бку;

put the phone down пакла́сці тру́бку

be on the phone

1) звані́ць

2) BrE мець тэлефо́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)