дасту́кацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак.
1. Стукаючы, дабіцца адказу.
Ледзь дастукаўся ў хату.
2. чаго. Старанна дамагаючыся, дабіцца свайго (разм.).
Д. кватэры.
3. Наклікаць на сябе непрыемнасці адмоўнымі паводзінамі (разм.).
Дастукаўся, што аштрафавалі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЗАСА́ДА,
1) загадзя і старанна замаскіраванае размяшчэнне воінскага падраздзялення (або партызан) на найб. верагодных шляхах руху праціўніка з мэтай яго разгрому раптоўным ударам, захопу палонных і знішчэння баявой тэхнікі.
2) У Стараж. Русі — гарнізон у горадзе на чале з засадным ваяводам; войскі рэзерву (таксама засадны полк), падрыхтаваныя для нечаканага нападу на праціўніка. Напр., у Кулікоўскай бітве 1380 засадны полк на чале з Баброкам-Валынскім і Уладзімірам Серпухаўскім вырашыў зыход бою.
т. 6, с. 543
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
карпе́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е; незак. (разм.).
1. над чым і без дап. Старанна, цярпліва і доўга займацца чым-н.
К. над рукапісам.
2. перан. Жыць у пакутах, цяжкіх умовах.
Вось так карпею ўсё жыццё.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ювелі́рны, -ая, -ае.
1. Які мае адносіны да вырабаў з каштоўных металаў і камянёў.
Ювелірная майстэрня.
Ювелірныя вырабы.
2. перан. Тонкі, дасканалы, такі, як у ювеліра; умела і старанна апрацаваны.
Ювелірная работа.
Ювелірнае выкананне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
elaborate2 [ɪˈlæbəreɪt] v.
1. стара́нна/дэталёва распрацо́ўваць
2. (on/upon) удакладня́ць; прыво́дзіць но́вую інфарма́цыю
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
абшука́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.
1. каго-што. Зрабіць вобыск дзе-н., у каго-н.
А. кватэру арыштаванага.
2. што. Шукаючы, агледзець усё старанна.
А. усе кішэні.
А. лес.
|| незак. абшу́кваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
расскаро́дзіць, ‑роджу, ‑родзіш, ‑родзіць; зак., што.
Разм. Добра, старанна паскародзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Кашэ́рыцца ’старанна мыцца, ачышчацца’ (Шат.). Гл. кашары́ць ’ачышчаць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адмалява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны; зак., каго-што (разм.).
1. Старанна намаляваць што-н. (алеем, фарбамі).
2. Размаляваць, пафарбаваць, упрыгожыць.
А. хату.
3. Скончыць займацца маляваннем.
Ён сваё ўжо адмаляваў.
4. перан. Вобразна апісаць, абмаляваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
слі́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; незак., што.
Змочваць слінай. Увесь час, пакуль яны былі ў хаце, Люда — сарамлівы, чорнавалосы падлетак у лапціках — цікавала на Толю з-за прасніцы і вельмі старанна слініла .. кудзелю, і вельмі старанна выводзіла доўгую нітку. Брыль. Клопікаў усё слініў і слініў агрызачак алоўка, старанна запаўняючы чыстыя старонкі сваёй кніжкі. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)