устрыво́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго-што.

Выклікаць у кім‑н. трывогу, страх. Нечаканы прыезд няпрошаных гасцей устрывожыў гаспадароў хутара. Якімовіч. Масавыя ўцёкі з лагера ўстрывожылі фашыстаў. Мяжэвіч. // Парушыць спакой. Не бойся, любая, не бойся, Я не ўстрывожу твой спакой. Пысін. — Да рання далёка яшчэ, — устрывожыў сусед маўчанку і бліжэй прысунуўся да вогнішча. Каваль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

олимпи́йский миф., перен., спорт. алімпі́йскі;

олимпи́йские и́гры алімпі́йскія гу́льні;

олимпи́йское споко́йствие перен. алімпі́йскі спако́й.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

примирённость ж. прымі́ранасць, -ці ж.; улаго́джанасць, -ці ж.; уціхамі́ранасць, -ці ж.; спако́й, -ко́ю м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

самаро́бкавы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і самаробны. Палаткі лагера прыціхлі, Начным агорнутыя сном. Салдат спакой вартуе іхні Пад самаробкавым «грыбком». Калачынскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

tranquil(l)ity

[trænˈkwɪləti]

n.

супако́енасьць f., спако́й -ю m.; цішыня́ f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рэ́квіем

(лац. requiem, ад requies = спакой)

1) музычны твор жалобнага характару;

2) памінальнае каталіцкае набажэнства.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

супако́й, ‑ю, м.

Тое, што і спакой. Зноў парушае супакой Вісклівым скрыпам гэта птушка. Аўрамчык. На душы супакой, Неяк радасна й сумна чагосьці. Трус.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

phlegm

[flem]

n.

1) фле́гма, макро́та, сьлізь f.

2) спако́й, абыя́кавасьць да ўсяго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

алімпі́йскі в разн. знач. олимпи́йский;

~кія багі́ — олимпи́йские бо́ги;

а. спако́й — олимпи́йское споко́йствие;

~кія гу́льні — олимпи́йские и́гры

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

błogość

ж. шчасце; асалода;

błogość duszy — душэўны спакой

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)