Ро́нца ’асоба ў панскім маёнтку, якая кіравала гаспадарчымі справамі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ро́нца ’асоба ў панскім маёнтку, якая кіравала гаспадарчымі справамі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ссякну́ць ‘рэзкім рухам зрушыць пазванкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перапілі́каць (экспр.) ’перапілаваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перапу́цкаць ’перабоўтаць ежу, выбраўшы смачнае’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Савакі́ ’валакуша, спецыяльнае прыстасаванне для перавозкі драўлянага плуга’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сарвэ́та, сарвэ́тка ’настольнік’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Слуха́ўкі ‘навушнікі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Струпе́хнуць ‘згніць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тыры́ндзіць ‘гаварыць пустое, абы-што’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)