Салодкі безалкагольны напітак з сокам лімона ці іншых фруктаў.
[Фр. limonade.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
некта́р, -у, м.
1. У грэчаскай міфалогіі: напітак багоў, які даваў ім бяссмерце і вечную маладосць.
Жыватворны н.
2.Салодкі сок, які выдзяляецца кветкамі меданосных раслін.
Пчолы збіраюць н.
|| прым.некта́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
zúckersüßaсало́дкі як цу́кар
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
кулі́ч, ‑а, м.
Салодкі здобны пірог цыліндрычнай формы (па праваслаўнаму звычаю выпякаўся на вялікдзень). Пячы кулічы.
[Ад грэч. kollikion — круглы хлеб.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ма́нга, нескл., н.
1. Трапічнае пладовае дрэва.
2.Салодкі духмяны жоўта-зялёнага колеру плод гэтага дрэва.
[Ад малайск. mangā.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Сло́дыч ‘уласцівасць салодкага; салодкі смак’ (ТСБМ, Нас.), ‘задавальненне, асалода’ (Сержп.). Запазычанне з польск.słodycz ‘тс’, аб чым сведчыць наяўнасць ‑ło‑, гл. Карскі 2–3, 39; Цвяткоў, Запіскі, 2, 1, 60. Параўн. саладосць, салодкі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ды́ня, -і, мн. -і, дынь, ж.
Травяністая расліна сямейства гарбузовых з паўзучым сцяблом, а таксама яе круглы або авальны салодкі плод.
|| памянш.ды́нька, -і, ДМ -ньцы, мн. -і, -нек, ж.
|| прым.ды́нны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
НАЛІ́ЎКА,
салодкі алкагольны напітак. Мае 18—20 аб’ёмных працэнтаў спірту, 28—40% цукру. Вырабляюць са спіртаваных фруктова-ягадных сокаў і настояў, свежых ці сушаных фруктаў, спірту-рэктыфікату, цукр. сіропу, лімоннай к-ты і змякчанай вады. Гл. таксама Лікёра-гарэлачныя вырабы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
цуке́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.
Салодкі кандытарскі выраб звычайна ў выглядзе плітачкі, шарыка і пад.
Шакаладныя цукеркі.
|| памянш.-ласк.цуке́рачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым.цуке́рачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АПЕЛЬСІ́Н (Citrus sinensis),
вечназялёнае дрэва сям. рутавых. Здаўна культывуецца ў трапічных і субтрапічных краінах (у Кітаі больш за 2 тыс. гадоў, на Чарнаморскім узбярэжжы Каўказа з 11 ст., на Пд Еўропы з 15 ст.). На Беларусі вырошчваюць у аранжарэях і як пакаёвую расліну.
Выш. 7—12 м. Лісце авальнае, кветкі адзіночныя або сабраныя ў суквецці, белыя, пахучыя. Плод — шматгняздовая ягада розных памераў, формы і афарбоўкі скуркі (ад светла-жоўтай да чырвона-аранжавай), сакаўны, салодкі ці кісла-салодкі, масай 100—500 г. Багаты цукрамі, лімоннай к-той, вітамінамі C, групы B, P. У скурцы да 2% эфірнага алею, які выкарыстоўваецца ў парфумернай і кандытарскай прам-сці. Меданос. Размнажаецца прышчэпкай на трыфаліяце, памяранцы, сеянцах мясц. сартоў. Цепла- і вільгацелюбівая расліна.
