настоя́тельный

1. (настойчивый) насто́йлівы; (упорный) упа́рты;

2. (крайне нужный) пі́льны, пі́льна патрэ́бны;

настоя́тельная необходи́мость пі́льная патрэ́ба (неабхо́днасць).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

industrious

[ɪnˈdʌstriəs]

adj.

1) працаві́ты, пі́льны; стара́нны, шчы́ры; руплі́вы

2) вынахо́длівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gaze

[geɪz]

1.

v.

узіра́цца, прыгляда́цца

2.

n.

пі́льны, ува́жлівы по́зірк

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wide-awake

[,waɪdəˈweɪk]

adj.

1) ца́лкам прачну́ўшыся

2) Figur. пі́льны; чу́йны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

а́ргус

(гр. Argos = міфічны стовокі вартаўнік)

1) перан. пільны ахоўнік, вартаўнік;

2) птушка сям. фазанавых, якая водзіцца ў лясах Паўд.-Усх. Азіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

heedful [ˈhi:dfl] adj. (of) які́ прымае (што-н.) да ўва́гі, асцяро́жны, аба́члівы, пі́льны;

heedful of advice ува́жны да пара́ды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

феру́ла

(лац. ferula = лаза, розга)

1) лінейка, якой даўней білі па далоні вучняў за якую-н. правіннасць;

2) перан. пільны нагляд, суровы рэжым.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

sharp-eyed

[,ʃɑ:rpˈaɪd]

adj.

1) з во́стрым, прані́клівым зро́кам

2) пі́льны, назіра́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

фе́рула, ‑ы, ж.

Шматгадовая травяністая расліна сямейства парасонавых. Сцябло ферулы ўжываецца ў ежу.

феру́ла, ‑ы, ж.

1. Лінейка, якой у сярэдневяковай школе білі па далоні вучняў за якую‑н. правіннасць.

2. Кніжн. Цяжкі і пільны нагляд. Селянін не захоча доўгі час хадзіць пад ферулай урадніка. Галавач.

[Лац. ferula — розга.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

НІКІ́ЦІН (Леанід Аляксандравіч) (14.5.1896, г. Разань, Расія — 20.10.1942),

расійскі мастак тэатра, жывапісец. Вучыўся ў Маскоўскім ун-це, у прыватных студыях у Э.​Ліснера, А.​Ленскага, скульптара А.​Бяссмертнага. Скончыў Вышэйшыя маст.-тэхн. майстэрні (1922). З 1920 працаваў у тэатр. сектары Пралеткульта, дзе з С.​Эйзенштэйнам аформіў спектаклі «Мексіканец» паводле Дж.​Лондана, «Лена» В.​Плятнёва, «Зоры Пралеткульта» В.​Ігнатава. У 1924—26 кіраўнік курса гісторыі мастацтваў ў Бел. драм студыі ў Маскве. Аформіў спектаклі студыі «Цар Максімілян» у апрацоўцы А.​Рэмізава і М.​Міцкевіча (1924), «Сон у летнюю ноч» У.​Шэкспіра, «Апраметная» В.​Шашалевіча, «Гавань» Гі дэ Мапасана, «Пільны вартавы» М.​Сервантэса, «Цырульнік з Берыягу» М.​Мэля, «Чорт і баба» Ф.​Аляхновіча (усе 1925), «Эрас і Псіхея» Ю.​Жулаўскага, «У мінулы час» І.​Бэна (абодва 1926); у БДТ-2 — «Эрас і Псіхея» Жулаўскага (1926), «Дуброўскі» паводле А.​Пушкіна, «Банкір» А.​Карнейчука (абодва 1937). Аўтар афармлення «Вечара бел. танца і песні» (пастаноўка А.​Лашчыліна, 1925) у Вял. т-ры. Пісаў партрэты (Бяссмертнага, жонкі, сына), пейзажы («Стары Віцебск», «Дняпро каля Канева» і інш.). Працаваў у кніжнай і прамысл. графіцы.

Літ.:

Никитина В.Р. Дом окнами на закат: Воспоминания. М.,1996.

А.​Л.​Нікіцін.

т. 11, с. 343

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)