workpeople

[ˈwɜ:rk,pi:pəl]

n., pl., esp. Brit.

працо́ўны люд

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

нармірава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад нарміраваць.

2. у знач. прым. Вызначаны нормай, які адпавядае нормам. Нарміраваны працоўны дзень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

brudnopis, ~u

м. чарнавік; працоўны варыянт

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

part-time​1 [ˌpɑ:tˈtaɪm] n. няпо́ўны працо́ўны дзень;

be on part-time быць заня́тым няпо́ўную ко́лькасць працо́ўных гадзі́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wérktätig a

1) працо́ўны

2) актыўны, які́ дзе́йнічае

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

half day [ˌhɑ:fˈdeɪ] n. няпо́ўны працо́ўны дзень, каро́ткі дзень;

She works half days. Яна працуе на паўстаўкі/няпоўны дзень.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адстагна́ць, ‑стагну, ‑стогнеш, ‑стогне; зак.

1. Перастаць стагнаць. Адстагнаў, адмаліўся, адплакаў даўно ўжо наш працоўны народ. Машара. // перан. Скончыць пакутаваць; памерці.

2. Прастагнаць пэўны час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стаж

(фр. stage)

тэрмін, на працягу якога чалавек працуе або набывае спецыялізацыю (напр. працоўны с., выпрабавальны с.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

МІ́НСКАЯ СКУРГАЛАНТАРЭ́ЙНАЯ ФА́БРЫКА імя В.​У.​Куйбышава.

Засн. ў 1924 у Мінску як працоўны калектыў кашалёчнікаў. З 1929 рымарска-галантарэйная ф-ка «Усход». У Вял. Айч. вайну разбурана. Адноўлена ў 1944, пазней рэканструявана і расшырана. З 1994 адкрытае акц. т-ва «Галантэя». Асн. прадукцыя (1999): сумкі жаночыя з натуральных і штучных скур, сумкі дарожныя, спартыўныя, ранцы, рукзакі, чамаданы, вырабы дробнай галантарэі, пальчаткі, рамяні паясныя і гадзіннікавыя.

т. 10, с. 428

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

robociarz

м. разм. рабочы; працоўны; рабачай; пралетарый

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)