vet​2 [vet] v.

1. правяра́ць (кандыдата на пасаду)

2. дасле́даваць, выпрабо́ўваць, ацэ́ньваць;

vet a manuscript перагляда́ць ру́капіс

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

inspect

[ɪnˈspekt]

v.t.

1) агляда́ць, правяра́ць

A dentist inspects the children’s teeth twice a year — Данты́ст агляда́е ў дзяце́й зу́бы дво́йчы на год

2) афіцы́йна кантралява́ць, правяра́ць; рабі́ць інспэ́кцыю, інспэктава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

экзаменава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; незак., каго-што.

Правяраць веды па якім‑н. вучэбным прадмеце. [Ірына] спрабуе пажартаваць: — Вы мяне быццам экзаменуеце. А я ўсе экзамены здала, Платон Назаравіч. Шамякін. Прафесар, які гатоў быў ісці, безнадзейна махае рукой і зноў садзіцца ў сваё крэсла. Такіх музыкантаў яму яшчэ не даводзілася экзаменаваць. Вітка. // Разм. Падрабязна распытваць, дапытвацца пра што‑н. Кожную нядзелю Гена экзаменуе мяне. Пры цётцы Куліне ён наўмысля мяне хваліць, кажа, што ў школе я быў бы ўдарнікам вучобы. Жычка. Слухаю, — а той [Вейс] Зінчанку строга так экзаменуе. Шынклер. // Правяраць на трываласць, надзейнасць. Тэхніку экзаменуе ўраджай. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

examine

[ɪgˈzæmɪn]

v.t.

1) агляда́ць (ра́ну); разгляда́ць, правяра́ць

2) экзамэнава́ць (ву́чня)

3) дапы́тваць (сьве́дку)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

prüfen

1. vt правяра́ць, выпрабо́ўваць; экзаменава́ць; кантралява́ць;

auf Ríchtigkeit ~ правяра́ць на пра́вільнасць [дакла́днасць];

j-n auf Herz und Níeren ~ праве́рыць каго́-н. даскана́ла [грунто́ўна]

2. ~, sich правяра́ць само́га сябе́ Prüfer

m -s, -

1) кантралёр, выпрабава́льнік

2) экзамена́тар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вы́лежацца, ‑жуся, ‑жышся, ‑жыцца; зак.

1. Аднавіць свае сілы ляжаннем, добра адпачыць. Вылежацца пасля хваробы. // Наляжацца ўдосталь. Вылежацца ў пасцелі.

2. Набыць патрэбныя якасці, праляжаўшы пэўны тэрмін у адпаведныя ўмовах. Паліна Нікандраўна пайшла з раніцы правяраць, ці вылежаўся лён, можа час падымаць. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

tésten vt выпрабо́ўваць, правяра́ць, рабі́ць іспы́ты (каму-н., чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überhö́ren vt

1) недачу́ць, прапусці́ць мі́ма вушэ́й

2) правяра́ць (урок)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кантралява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; незак., каго-што.

Праводзіць кантроль, сачыць за правільнасцю дзеянняў каго‑, чаго‑н.; правяраць. Кантраляваць работу. Кантраляваць ход спаборніцтва. Кантраляваць свае паводзіны. □ Аўтаматы працавалі дакладна. Бурмакоў і Павел амаль зусім не кантралявалі іх і самі гадзінамі не адрываліся ад тэлескопа. Шыцік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

legitymować

незак.

1. правяраць дакументы;

2. кніжн. абгрунтоўваць; даваць права; упаўнаважваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)