Рачны́ ’самаўпэўнены’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рачны́ ’самаўпэўнены’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
фаустпатро́н
(
ручная рэактыўная зброя, якая складаецца з міны і адкрытага з двух бакоў ствала.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дасла́ць 1, дашлю, дашлеш, дашле; дашлём, дашляце;
1. Паслаць, выслаць недасланае.
2. Прасунуць, падаць (
3.
дасла́ць 2, ‑сцялю, ‑сцелеш, ‑сцеле;
Скончыць слаць; паслаць да канца ці да якога‑н. месца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчаўчо́к, ‑чка,
1. Рэзкі, кароткі, адрывісты гук, які ўтвараецца пры рэзкім сутыкненні, рабоце механізма і пад.
2. Тое, што і пстрычка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
укруці́ць, -ручу́, -ру́ціш, -ру́ціць; -ру́чаны;
1. што ў што. Круцячы, уставіць.
2. каго-што ў што. Захутаць, завінуць.
3. што. Убавіць, прыкруціць што
4. што ў што. Уматаць у што
5. што. Махлюючы, прысвоіць, не аддаць чаго
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гі́льза, ‑ы,
1. Металічная, закрытая з аднаго канца трубка, якая служыць абалонкай зарада для агнястрэльнай зброі; састаўная частка патрона, снарада.
2. Папяровая трубачка, якую набіваюць тытунём пры вырабе папярос.
3. Назва розных дэталей, якія маюць форму трубкі.
[Ням. Hülse.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
uchwyt, ~u
1.
2. ручка;
3. клямар, заціскачка;
4. кальцо (парашута)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
patron
1) ста́лы кліе́нт -а
2)
3) сьвяты́ засту́пнік
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Fútter II
1) падкла́дка, падшэўка (адзення)
2)
3) дзвярны́я вушакі́, ако́нныя шуфля́ды
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
надзьму́ць, ‑дзьму, ‑дзьмеш, ‑дзьме; ‑дзьмём, ‑дзьмяце;
1.
2.
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)