рашэнне, якое выносіцца судом па пытанні вінаватасці або невінаватасці абвінавачанага і аб прымяненні да яго пакарання. На Беларусі суды пастанаўляюць П.с. імем Рэспублікі Беларусь. П.с. павінен быць законны, матываваны, справядлівы і абгрунтаваны доказамі, што былі разгледжаны ў суд. пасяджэнні. Выносіцца судом у дарадчым пакоі пры захаванні тайны нарады суддзяў. П.с. можа быць абвінаваўчым або апраўдальным (калі не ўстаноўлена падзея злачынства або ў дзеяннях абвінавачанага адсутнічаюць прыкметы злачынства ці не даказаны яго ўдзел ва ўчыненні злачынства). П.с. складаецца з уводнай, апісальнай і рэзалютыўнай частак. П.с. піша адзін з суддзяў, якія прымалі ўдзел у яго пастанаўленні, падпісваецца ўсімі суддзямі. Суддзя, які застаўся пры асобнай думцы, таксама падпісвае П.с.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
азна́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., што.
1. Вызначыць характэрныя рысы чаго-н., даць фармуліроўку чаму-н.
А. геаграфію як навуку.
2. Паказаць кірунак, шлях каму-, чаму-н.; вылучыць на фоне чаго-н.
А. шлях да перамогі.
3. Абумовіць сабой, прадвызначыць.
Вялікая падзея азначыла прыход новага ў жыцці.
|| незак.азнача́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз.азначэ́нне, -я, н. (да 1 і 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
unheard-of[ʌnˈhɜ:dɒv]adj.
1. нечува́ны, бяспры́кладны;
an event unheard-of in history нечува́ная ў гісто́рыі падзе́я
2. невядо́мы;
a young unheard-of poet малады́ і ніко́му невядо́мы паэ́т
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
датава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., што.
Абазначыць (абазначаць) дату на чым‑н. Максім Танк любіць датаваць свае творы; амаль што пад кожным вершам стаіць дзень яго напісання.Бярозкін.// Вызначыць (вызначаць) час, калі адбылася якая‑н. падзея. Датаваць з’яўленне рукапіснага помніка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
event[ɪˈvent]n.
1. здарэ́нне, падзе́я, вы́падак
2.sport від спабо́рніцтваў
♦
at all events/in any event ва ўся́кім ра́зе;
in the event of smth. у вы́падку чаго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
датава́ць
(польск. datować, ад фр. dater)
1) абазначаць дату на чым-н. (напр. д. заяву);
2) вызначаць час, калі адбылася якая-н.падзея.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Сканда́л ‘непрыстойная падзея’, ‘сварка з крыкам, бойкай’ (ТСБМ, Ласт., Др.-Падб.). Запазычанне з заходнееўрапейскіх моў, параўн. ням.Skandal, франц.scandale, якія ад лац.scandalum ‘непрыстойнасць, непрыстойныя паводзіны’, магчыма, праз рускае ці польскае пасрэдніцтва. Ст.-слав.сканъдалъ, сканъдѣлъ ‘пастка, сетка’, ‘спакуса’, ц.-слав.скандалъ ‘спакуса’ непасрэдна з грэч.σκάνδαλον ‘пастка’ (Праабражэнскі, 2, 294; Фасмер 3, 632; ЕСУМ, 5, 264).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
zurückliegen*vi
1) спарт. адстава́ць, прайграва́ць
2):
díeses Eréignis liegt weit zurück гэ́та да́ўняя падзе́я [да́ўняе здарэ́нне]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zajście
zajści|e
1.падзея; здарэнне;
miejsce ~а — месца здарэння;
2. інцыдэнт; сутычка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
катастро́фа
(гр. katastrophe = пераварот, знішчэнне)
раптоўнае бедства, стыхійная падзея з трагічнымі вынікамі (для чалавека, грамадства, прыроды).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)