Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Прыро́бка ’тое, што прыроблена’ (Ласт., Байк. і Некр.), пры́ро́бка, пры́роб, прыро́бак ’прыбудоўка да хаты або хлява’ (Шушк., ТС), пры́робка ’ўзор на канцы ручніка’ (ТС), сюды ж з іншай семантыкай прыро́бак ’дадатковы, пабочны заробак’ (ТСБМ). Ад прырабі́ць (прыробі́ць) ’далучыць, дабудаваць’, а таксама ’начараваць’ (ТС), гл. рабіць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
parenthetic
[,pærənˈӨetɪk]
adj.
1) азнача́льны, вытлумача́льны (сказ або́ сло́ва)
2) узя́ты ў ду́жкі
3) пабо́чны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Dríttesubm, f, n -n, -n трэ́ці, пабо́чны; трэ́цяя асо́ба
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Záungastm -(e)s, -gäste
1) пабо́чны назіра́льнік
2) безбіле́тны гляда́ч
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
халту́ра
(с.-лац. chartularium = памінальны спіс нябожчыкаў)
1) пабочны, звычайна лёгкі заработак;
2) нядобрасумленная, неахайная, выкананая без ведання справы работа.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
sideline[ˈsaɪdlaɪn]n. неасно́ўная пра́ца; тава́ры, які́я не з’яўля́юцца гало́ўнымі;
Writing is his sideline. Ён мае пабочны заробак ад таго, што піша (артыкулы, эсэ і да т.п.).
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
postronny
postronn|y
пабочны; старонні; чужы;
osoba ~a — старонняя (пабочная) асоба
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
БАГРАТЫЁНІ (Вахушты) (1696—1751),
грузінскі гісторык і географ. Пабочны сын картлійскага цара Вахтанга VI. Дзед П.І.Баграціёна. Вучыўся ў місіянераў. У 1717—24 удзельнічаў у паліт. жыцці Картлійскага царства: у жн.-ліст. 1722 правіў краінай, у 1724 камандаваў войскамі Ніжняга Картлі, правёў там перапіс; разам з царом Вахтангам, сям’ёй і світай выехаў у Расію. Аўтар «Гісторыі царства Грузінскага» (1745; ахоплівае падзеі 15—18 ст.) і 2 геагр. атласаў (1-ы складзены ў 1735, меў 8 картаў Грузіі; 2-і ў 1742—43, 19 картаў і генеалагічныя схемы царскай дынастыі Багратыёнаў).
Тв.:
Рус.пер. — История царства Грузинского. Тбилиси, 1976.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАГАРЭ́ЛЬСКІ (Антоній) (сапр.Пяроўскі Аляксей Аляксеевіч; 9.7.1787, Масква — 21.7.1836),
рускі пісьменнік. Акад.Рас.АН (з 1829). Пабочны сын графа А.К.Разумоўскага. Скончыў Маскоўскі ун-т (1807). З 1820 член Вольнага таварыства аматараў расійскай славеснасці. Аповесць «Лафертаўская макоўніца» (1825) пра жыццё мяшчан. На ўкр.этнагр. матэрыяле напісаны цыкл рамант. аповесцей і апавяданняў «Двайнік, або Мае вечары ў Маларосіі» (1828), раман «Манастырка» (1830—33). Аўтар рамана «Магнетызёр» (1830, не завершаны), аповесці-казкі для дзяцей «Чорная курыца, ці Падземныя жыхары» (1829, аднайм. фільм 1980). Пісаў вершы.