inquiry [ɪnˈkwaɪəri] n. (about)

1. пыта́нне; за́пыт;

a letter of inquiry пісьмо́вы за́пыт;

make inquiries наво́дзіць даве́дкі

2. (into) рассле́даванне; дасле́даванне; апы́танне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nasuwać

незак.

1. насоўваць;

nasuwać kapelusz na oczy — насоўваць на вочы капялюш;

2. наводзіць; падказваць;

nasuwać komu co na myśl — наводзіць каму што на думку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tune up

а) наво́дзіць, настро́іць

б) informal заігра́ць, засьпява́ць

в) нала́дзіць, адрэгулява́ць (мэхані́зм)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

навядзе́нне ср., в разн. знач. наведе́ние; водворе́ние;

н. гля́нцу — наведе́ние гля́нца;

н. пара́дку — наведе́ние (водворе́ние) поря́дка; см. наво́дзіць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

scour​2 [ˈskaʊə] v. скаблі́ць, чы́сціць, шарава́ць, скрэ́бці;

scrub and scour наво́дзіць пара́дак;

scour clean адмыва́ць дачы́ста

scour out [ˌskaʊərˈaʊt] phr. v. адскраба́ць, адчышча́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

mislead

[,mɪsˈli:d]

v.t. -led, -leading

1) уво́дзіць у зман

2) наво́дзіць на благо́е

3) ашу́кваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

граза́, ‑ы, ж.

Той (тое), што выклікае, наводзіць страх. Прайшла брыгада імя Чапаева — граза нямецкіх цягнікоў. Карпаў. Наперадзе быў славуты семсот дваццаты кіламетр — граза машыністаў Сарынскага дэпо. Васілёнак. [Слава] спрабаваў зазірнуць наперад: як сустрэне яго адважны пагранічнік Карацупа — граза парушальнікаў граніцы. Шыловіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разду́млівы, ‑ая, ‑ае.

1. Які часта аддаецца роздуму; разважлівы. Дзед станавіўся такі раздумлівы і паважны, што і хадзіў, і дзейнічаў з такой годнасцю... Мележ.

2. Які робіцца з роздумам, спакойна, павольна. Раздумлівая гаворка. // Які наводзіць па роздум, пранікнуты ім. Раздумлівая песня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наводя́щий

1. прич. які́ (што) наво́дзіць, які́ (што) наганя́е; см. наводи́ть;

2. прил. навадны́;

наводя́щий вопро́с навадно́е пыта́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dishearten

[dɪsˈhɑ:rtən]

v.t.

1) адбіва́ць ахво́ту

don’t be disheartened — ня па́дай ду́хам

2) наво́дзіць тугу́, засмуча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)