манасты́р, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.

1. Рэлігійная абшчына манахаў або манашак, якая ўтварае царкоўна-гаспадарчую арганізацыю.

Мужчынскі м.

Жаночы м.

2. Тэрыторыя, царква і жылыя памяшканні такой абшчыны.

◊

Падвесці пад манастыр каго (разм.) — паставіць каго-н. у вельмі непрыемнае, цяжкае становішча.

|| прым. манасты́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

берэ́т, ‑а, М ‑рэце, м.

Круглы, звычайна мяккі без казырка мужчынскі і жаночы галаўны ўбор. На чалавеку быў матроскі нацельнік, з-пад сіняга берэта выбіваліся чорныя кучаравыя валасы. Бяганская.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

friary

[ˈfraɪəri]

n., pl. -aries

1) мужчы́нскі манасты́р

2) мана́хі coll.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ténor II m -s, Tenöre тэ́нар (высокі мужчынскі голас)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bass​2 [beɪs] n. mus.

1. бас, ні́зкі мужчы́нскі го́лас

2. інструме́нт ні́зкага рэгі́стра;

double bass кантраба́с, басэ́тля

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Мата́йза ’мужчынскі гальштук’ (Сцяшк.). З англ. neck‑tie ’гальштук’ (магчыма, праз польск. мову). Мена пачатку слова адбылася пад уплывам дзеяслова матаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

masculine

[ˈmæskjələn]

1.

adj.

1) мужчы́нскі

2) мужчынападо́бны

a masculine woman — мужчынападо́бная жанчы́на

3) мужчы́нскага ро́ду

2.

n.

мужчы́нскі род; сло́ва ў мужчы́нскім ро́дзе

masculine rhyme — мужчы́нская ры́фма

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mankind

[mænˈkaɪnd]

n.

1) чалаве́цтва n., чалаве́чы род

2) [,mæŋˈkaɪnd] мужчы́ны, мужчы́нскі род

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

penis

[ˈpi:nɪs]

n., pl. -nises, -nes

пэ́ніс -а m., мужчы́нскі палавы́ о́рган

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

androgynous

[ænˈdrɑ:dʒənəs]

adj.

1) гэрмафрады́тны, аднача́сна мужчы́нскі й жано́цкі

2) Bot. двупо́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)