трубаўкла́дчык, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Рабочы па ўкладцы труб.

2. Перасовачны пад’ёмны кран для ўкладкі труб у траншэі трубаправода.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кранаўшчы́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Машыніст, які абслугоўвае кран².

|| ж. кранаўшчы́ца, -ы, мн. -ы, -чы́ц.

|| прым. кранаўшчы́цкі, -ая, -ае (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ве́жавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вежы. Вежавае акно. Вежавыя байніцы.

•••

Вежавы кран гл. кран ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпая́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -я́ецца; зак.

Аддзяліцца пры награванні (аб прыпаянай частцы).

У самавара адпаяўся кран.

|| незак. адпа́йвацца, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кра́навы I кра́новый, см. кран I

кра́навы II кра́новый;

~вая ўстано́ўка — кра́новая устано́вка; см. кран II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

crane​1 [kreɪn] n.

1. tech. (пад’ёмны) кран

2. жураве́ль, жо́раў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hydrant [ˈhaɪdrənt] n. водаразбо́рны кран, гідра́нт;

a fire hydrant пажа́рны гідра́нт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пад’ёмны в разн. знач. подъёмный;

п. кран — подъёмный кран;

~ная вага́ — подъёмный вес;

~ныя гро́шы — подъёмные де́ньги

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стоп-...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які мае адносіны да спынення руху, работы, напр.: стоп-кадр, стоп-сігнал, стоп-кран, стоп-цыліндр.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

электракра́н

(ад электра- + кран)

пад’ёмны кран, які дзейнічае пры дапамозе электрарухавіка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)