jumper
I1) скаку́н -а́
2) парашуты́ст -а
3)
1) жано́чы джэ́мпэр
2) рабо́чая блю́за або́ хала́т
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
jumper
I1) скаку́н -а́
2) парашуты́ст -а
3)
1) жано́чы джэ́мпэр
2) рабо́чая блю́за або́ хала́т
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
магістра́ль, ‑і,
1. Галоўная чыгуначная, водная, паветраная і інш. лінія шляхоў зносін.
2. Галоўны
[Фр. та magistral ад лац. magistralis — галоўны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бокс2
(
1) герметычная або ізаляваная камера для работы з мікраарганізмамі, радыеактыўнымі рэчывамі і
2) адгароджаная частка памяшкання ў лячэбных установах для ізаляванага ўтрымання хворага;
3) металічная каробка, праз якую тэлефонны
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сілавы́, ‑ая, ‑ое.
1. Які выпрацоўвае або перадае электрычную энергію для якіх‑н. работ.
2.
3. У тэхніцы — які ажыццяўляецца пры павялічанай скорасці падачы рэжучага інструмента.
4. У спорце — звязаны з прымяненнем значнай фізічнай сілы.
5. У фізіцы — звязаны з праяўленнем якіх‑н. сіл (магнітных. электрычных і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шпу́ля, ‑і,
1. Тое, што і шпулька (у 1, 2 і 3 знач.).
2. Пасадка з драўніны ці кардону, якая надзяваецца на верацяно для намотвання на яе пражы.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уклада́цьII
1. (пакласці) légen
уклада́ць спаць zu Bett bríngen
2. (рэчы) (éin)pácken
3. (
4. (складваць) lágern
5. (валасы) éinlegen
6.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ЕКАЦЯРЫНБУ́РГ,
горад у Расіі, цэнтр Свярдлоўскай
Засн. ў 1721 В.М.Тацішчавым як горназаводскі
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АДЭ́СКАЯ ВО́БЛАСЦЬ,
на
Прырода. Большая
Гаспадарка. Адэская вобласць — высокаразвіты ў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗАПАРО́ЖСКАЯ ВО́БЛАСЦЬ.
Размешчана на
В.М.Сасноўскі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
схі́льны, ‑ая, ‑ае;
1. Які мае схільнасць да чаго‑н.
2. Які выказвае прыхільнасць, слабасць да чаго‑н.
3. Які мае які‑н. намер, жаданне; гатовы да чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)