ка́чество ср., в разн. знач. я́касць, -ці ж.;

в ка́честве у я́касці;

знак ка́чества знак я́касці.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Літара (графічны знак) 6/390

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Мураўёў, гл. Знак П. І.

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

апо́страф, -а, мн. -ы, -аў, м.

Надрадковы знак у выглядзе коскі (’), напр., у напісанні слова «надвор’е».

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дзесяцірублёўка, -і, ДМ -лёўцы, мн. -і, -лёвак, ж. (разм.).

Грашовы знак вартасцю ў дзесяць рублёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абазначэ́нне, -я, н.

1. гл. абазначыць.

2. Знак, якім што-н. абазначана.

Умоўнае а.

Лікавыя абазначэнні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ро́динка ж. радзі́мка, -кі ж., радзі́мы знак.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апладзі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; незак., каму-чаму.

Пляскаць у далоні ў знак адабрэння, прывітання і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лігату́рны (к лігату́ра III) лигату́рный;

л. шоўк — лигату́рный шёлк

лігату́рны II (к лігату́ра II) лигату́рный;

л. знак — лигату́рный знак

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

значо́к, -чка́, мн. -чкі́, -чко́ў, м.

1. Пласцінка, кружок і пад. з якім-н. адбіткам, які носіцца на грудзях як упрыгожанне, памятны знак ці знак прыналежнасці да якой-н. арганізацыі.

Памятны з.

Універсітэцкі з.

2. Умоўная паметка на чым-н.

Паставіць значкі на палях кнігі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)