чува́ць
1.
2. (ощущаться, чувствоваться) слы́шаться;
3.
◊ ві́дам не віда́ць, слы́хам не ч. —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чува́ць
1.
2. (ощущаться, чувствоваться) слы́шаться;
3.
◊ ві́дам не віда́ць, слы́хам не ч. —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыне́сці
◊ п. ў ахвя́ру — принести́ в же́ртву;
саро́ка на хвасце́ ~сла —
чорт прынёс — чёрт принёс, нелёгкая принесла́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сачы́ць I
1. следи́ть, присма́тривать, наблюда́ть;
2. высле́живать;
сачы́ць II
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Жо́ўкнуць ’рабіцца жоўтым, жаўцець (пра зеляніну)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
то́нкі
1.
2. (изящный) то́нкий, утончённый, изы́сканный;
○ ~кія кі́шкі — то́нкие кишки́;
◊ ~кая шту́чка — то́нкая шту́чка;
т. намёк — то́нкий намёк;
кі́шка ~кая — (у каго) кишка́ тонка́ (у кого)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
во́стры
◊ в. на язы́к — о́стрый на язы́к; за сло́вом в карма́н не ле́зет;
~рая размо́ва — кру́пный (о́стрый) разгово́р;
~рае во́ка — о́стрый глаз;
згла́дзіць ~рыя вуглы́ — сгла́дить о́стрые углы́;
~рае пяро́ — о́строе перо́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́лучыць
1. вы́делить, отдели́ть;
2. вы́двинуть, вы́ставить;
3. (отдать в пользование) вы́делить;
4. вы́брать, найти́;
5. изда́ть, испусти́ть;
6. излучи́ть;
7.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
слы́шать
1.
я слы́шу че́й-то го́лос я чу́ю не́чы го́лас;
он одни́м у́хом не слы́шит ён адны́м ву́хам не чу́е;
ты слы́шал но́вость? ты чуў навіну́?;
приходи́те за́втра, слы́шите? прыхо́дзьце за́ўтра, чу́еце?;
2. (ощущать) чуць;
слы́шать
3. (ощущать, замечать) чуць, заўважа́ць;
я не слы́шал (не заме́тил), как уколо́л ру́ку я не чуў (не заўва́жыў), як укало́ў руку́;
◊
не слы́шать (не чу́ять) ног под собо́й не чуць ног пад сабо́й;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
переби́ть
1. (убить всех, многих) перабі́ць, пазабіва́ць;
2. (разбить всё, многое) перабі́ць, паразбіва́ць;
3. (ударом разбить надвое) перабі́ць;
4. (не дав договорить, прервать) перабі́ць, перапыні́ць;
5. (аппетит, мысль
6. (перехватить)
переби́ть поку́пку перахапі́ць паку́пку;
7. (превзойти по силе, заглушить) перабі́ць;
переби́ть
8. (вбить в другое место) перабі́ць,
9. (взбить заново, сделать более пышным) узбі́ць,
переби́ть поду́шки узбі́ць (паўзбіва́ць) паду́шкі;
10. (обить заново, переменить обивку) паабіва́ць на́нава;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падысці́, падыду, падыдзеш, падыдзе;
1. Ідучы, наблізіцца да каго‑, чаго‑н.
2. Прайсці крыху.
3. Прыблізіцца да чаго‑н., дайсці да мяжы чаго‑н. (пра дарогу, раку, ваду і пад.).
4.
5. Здолець заваяваць чыё‑н. давер’е, выклікаць прыхільнасць каго‑н. да сябе.
6. Падняцца, павялічыцца (пра цеста).
7. Быць прыдатным, адпаведным каму‑, чаму‑н. па сваіх памерах, якасці, форме.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)