ламба́рд

(фр. lombard, ад іт. Lombardia = вобласць у Італіі)

крэдытная ўстанова, якая выдае грашовую пазыку за пэўны працэнт пад заклад рэчаў або маёмасці.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

wétten vt, vi (um A) спрача́цца, бі́цца аб закла́д (на што-н.);

um húndert Rúbel ~ бі́цца аб закла́д на сто рублёў;

auf ein Pferd ~ ста́віць на яко́га-н. каня́ (на бягах)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gage

I [geɪdʒ]

n.

1) вы́клік -у m.

2) закла́д -у m.

II [geɪdʒ]

n., v.t.

гл. gauge

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

założyć się

зак. пабіцца аб заклад; паспрачацца;

mogę się ~\ że ... — магу паспрачацца, што...

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Viellíebchen n -s

1) арэ́х-спары́ш;

gúten Mórgen ~! ага́, папа́ліся!; віншу́ю, прайгра́лі закла́д

2):

mit j-m ein ~ éssen* ісці́ ў закла́д з кім-н. (падзяліўшы між сабой арэх-спарыш – жартаўлівы звычай)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Нат (наʼт) ’нават’ (Гарэц., ТСБМ, ТС). Скарочана ад на́ват (гл.), што ў сваю чаргу з польск. nawet (< na wet ’напаследак’, ад сярэдневяковага ням. wet, сучаснага Wette ’заклад, пары’), не раней XVII ст., параўн. у Бярынды: Ла́комый на веты на канфекты (’на дэсерт’). Паводле Карскага (1, 337), праз стадыі наэ́т — на́ат, зафіксаваныя ў Федароўскага. З бел. нат > літ. net ’тс’, збліжанае народнаэтымалагічна з формамі з адмоўем ne‑, гл. Трубачоў, Зб. Курыловічу, 334.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

guaranty

[ˈgærənti:]

n., pl. -ties

1) зару́ка f.; закла́д -у m.

2) пі́санае абавяза́ньне або́ пару́ка; забясьпе́чаньне (пазы́кі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

зало́г, ‑у, м.

1. Тое, што і заклад. Ён да таго цынічны, гэты Гайдач, што бярэ ў залог срэбныя і залатыя рэчы. Бядуля. Пасля сканчэння следства Танка выпусцілі да суда пад залог 200 злотых. У. Калеснік.

2. перан. Доказ, сведчанне, гарантыя чаго‑н. Залог дружбы. □ У шчырай адданасці Хв. Шынклера тэме чыгункі беларускія літаратары бачылі залог будучых поспехаў пісьменніка. Арабей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

mortgage

[ˈmɔrgɪdʒ]

1.

n.

1) закла́д -у m., іпатэ́ка f. (закла́д пад нерухо́масьць)

2) закладны́ ліст

2.

adj.

іпатэ́чны

3.

v.t.

1) заклада́ць (дом або́ зямлю́ пад іпатэ́ку)

2) ахвярава́ць; аддава́ць

Faust mortgaged his soul to the devil — Фаўст ахвярава́ў сваю́ душу́ д’я́блу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вы́купіць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак., каго-што.

1. Заплаціўшы грошы, атрымаць што‑н. аддадзенае ў заклад, купленае ў растэрміноўку. Выкупіць рэчы з ламбарда. // Вызваліць каго‑н. за выкуп. Выкупіць палонных. □ Пасядзець Віктару ў турме бацька не даў, выкупіў. Лобан.

2. перан. Загладзіць чым‑н. свой учынак. [Саўка:] — Мне сорамна пазіраць вам у вочы, але я выкуплю сваю віну перад вамі, выкуплю, чым толькі змагу. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)