аб’яві́цца, -яўлю́ся, -я́вішся, -я́віцца; зак.
1. З’явіцца, выявіцца; знайсціся; падаць вестку.
Не гаруй, яшчэ а. твой брат.
2. Выказаць жаданне што-н. зрабіць.
Ехаць па дровы аб’явіўся старэйшы сын.
|| незак. аб’яўля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
itch1 [ɪtʃ] n.
1. сверб (таксама перан.)
2. infml пра́га, нясце́рпнае жада́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
longing [ˈlɒŋɪŋ] n. (for) жада́нне; сму́так, туга́ (па чым-н. або кім-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АПЕТЫ́Т (ад лац. appetitus жаданне),
эмацыянальнае выяўленне і адчуванне патрэбы чалавека ў ежы ўвогуле або ў асобных яе відах. У адрозненне ад пачуцця голаду звязаны з прыемнымі эмоцыямі і ўяўленнямі. Адбітак на яго (стымулявальны ўплыў або прыгнечанне) могуць накладваць нац. традыцыі, індывід. прывычкі і прыхільнасці, выгляд, пах, кампаненты, смакавыя якасці і спосабы падачы ежы. Фізіял. аснову апетыту складае ўмеранае ўзбуджэнне пэўных аддзелаў ц. н. с., што суправаджаецца слінацячэннем, выдзяленнем «запаляльнага» стрававальнага соку, узмацненнем перыстальтыкі стрававальна-кішачнага тракту. У аснове расстройстваў апетыту могуць ляжаць парушэнні рэжыму і ўмоў харчавання, рэзкія змены яго звыклага рацыёну, а таксама ўкладу жыцця, фіз. і нерв. ператамленне, захворванні і інш. фактары. У асобных выпадках яны могуць выклікаць поўную адсутнасць апетыту (анарэксія) ці неадольнае жаданне есці (булімія), што сведчыць пра неабходнасць мед. абследавання.
т. 1, с. 427
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
зява́цца, ‑аецца; безас. незак.
Разм. Пра жаданне зяваць, пазяхаць. Нешта зяваецца, мусіць, на дождж.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
настро́й, -ю, м.
1. Унутраны, душэўны стан.
Перадсвяточны н.
Узняты н.
2. мн. -і, -яў. Накіраванасць думак, пачуццяў і пад. ў каго-н.
Нездаровыя настроі.
3. Схільнасць, жаданне рабіць што-н.
Не было настрою чытаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падахво́ціць, -во́чу, -во́ціш, -во́ціць; -во́чаны; зак., каго-што і з інф.
Выклікаць жаданне што-н. рабіць.
П. праўленне завода пабудаваць дом.
П. каго-н. да размовы.
|| незак. падахво́чваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. падахво́чванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
разла́саваць, -сую, -суеш, -суе; -суй; -саваны; зак., каго (што) (разм.).
1. Узбудзіць у кім-н. жаданне паласавацца.
Р. дзіця малінамі.
2. перан. Распаліць, узмацніць у кім-н. ахвоту да чаго-н.
Лёгкая нажыва разласавала яго.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
турбо́та, -ы, ДМ -бо́це, мн. -ы, -бо́т, ж.
1. Заклапочанасць чым-н., неадольнае жаданне ажыццявіць што-н.
Турботы яго не памяншаліся.
2. Апека над кім-н., клопат, увага да каго-н.
Т. аб дзецях.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хці́вы, -ая, -ае.
1. Нястрымны ў імкненні задаволіць якое-н. жаданне, падкі да чаго-н.
Х. на грошы.
Х. на чужое дабро.
2. Які выражае хцівасць.
Х. погляд.
3. Скупы, карыслівы.
Хцівая пагоня за багаццем.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)