га́ ркаць , -аю, -аеш, -ае; незак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Пра сабаку: злосна гаўкаць, брахаць.
2. перан. , штобез дап. Моцна і груба крычаць на каго-н. (разм. ).
|| аднакр. га́ ркнуць , -ну, -неш, -не; -ні.
|| наз. га́ рканне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
rudely [ˈru:dli] adv.
1. абра́ зліва, наха́ бна, гру́ ба
2. мо́ цна; рэ́ зка, рапто́ ўна;
I was rudely interrupted. Мяне рэзка перабілі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
руст
(лац. rusticus = грубы, неапрацаваны)
камень з груба абчасанай ці выпуклай знешняй паверхняй, які выкарыстоўваецца ў рустыцы .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
schná uzen vi груб. ы́ ць гру́ ба , ла́ яцца, крыча́ ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
агрыза́ цца , -а́ юся, -а́ ешся, -а́ ецца; незак.
1. Звычайна пра сабаку: злосна бурчаць ці брахаць, пагражаючы ўкусіць таго, хто закрануў.
2. перан. Груба , са злосцю адказваць на заўвагі (разм. ).
На кожнае слова агрызаецца, не дае гаварыць.
|| аднакр. агрызну́ цца , -ну́ ся, -не́ шся, -не́ цца; -нёмся, -няце́ ся, -ну́ цца; -ні́ ся.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
макралі́ ты
(ад макра- + -літ )
масіўныя, груба апрацаваныя каменныя прылады (сякеры, кіркі, долаты), якія ўжываліся ў неаліце (параўн. мікраліты ).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
выправа́ джванне н. á usbitten n á uskomplimentieren n ласкава ); Hiná uswerfen n груба
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
абалва́ ніць , -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак. , каго-шторазм. ).
1. Груба , збольшага абчасаць што-н. , падрыхтаваць для далейшай апрацоўкі.
А. камень.
А. бервяно.
2. Паспешліва, абы-як падстрыгчы (жарт. ).
А. хлопца.
3. Абдурыць, ашукаць.
А. слухачоў.
|| незак. абалва́ ньваць , -аю, -аеш, -ае.
|| наз. абалва́ ньванне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
по́ пранный уст.
1. (потоптанный) патапта́ ны;
2. (грубо нарушенный) патапта́ ны; растапта́ ны; (гру́ ба ) пару́ шаны; знява́ жаны; см. попра́ ть
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АБЭВІ́ ЛЬ (франц. Abbeville),
абэвільская культура , археалагічная культура ранняга (ніжняга) палеаліту ў Еўропе. Назва ад г. Абвіль (Францыя, даліна р. Сома), дзе ў 19 ст. знойдзены найб. тыповыя для яе прылады — ручныя масіўныя (даўж. да 10—20 см ) груба адбітыя рубілы міндалепадобнай, авальнай ці коп’епадобнай формы; выкарыстоўваліся і адшчэпы. Верагодна, датуецца часам гюнц-міндэльскага міжледавікоўя і міндэльскага зледзянення (каля 700 — 400 тыс. г. таму назад). Большасць сучасных даследчыкаў разглядаюць абэвіль як пачатковы этап эпохі ашэль . У л-ры трапляецца і ўстарэлая назва абэвіль — шэльская культура, ці шэль.
т. 1, с. 54
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)