тарха́нны, ‑ая, ‑ае.

Гіст. Які мае адносіны да тархана (у 2 знач.). Тарханная грамата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагаво́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дагавору; абумоўлены дагаворам. Дагаворная грамата. На дагаворных пачатках. Дагаворныя бакі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіта́йскі кита́йский;

◊ ~кая гра́мата — кита́йская гра́мота;

~кая сцяна́ — кита́йская стена́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Éhrenurkunde f -, -n ганаро́вая грама́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Urk. = Urkunde – дакумент; грамата; акт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

індульге́нцыя, ‑і, ж.

Каталіцкая грамата на адпушчэнне грахоў, якая выдаецца ад імя папы рымскага за асобыя заслугі перад царквой або за плату.

[Ад лац. indulgentia — міласць, спагадлівасць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акрэдытыу́ны

(лац. accreditivus)

вярыцельны (напр. а-ая грамата).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

наказно́й ист. наказны́;

наказно́й атама́н наказны́ атама́н;

наказна́я гра́мота наказна́я гра́мата.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

індульге́нцыя, -і, ж.

1. У каталіцызме: поўнае або частковае адпушчэнне грахоў, у якіх грэшнік пакаяўся на споведзі.

2. Грамата на адпушчэнне грахоў, якая выдаецца ад імя Папы Рымскага за асобыя заслугі перад царквой або за плату.

3. перан. Дазвол на якія-н. дзеянні, учынкі (кніжн.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дарава́льны прости́тельный, извини́тельный;

д. ўчы́нак — прости́тельный (извини́тельный) посту́пок;

○ ~ная гра́мата — жа́лованная гра́мота

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)