Пазалочаны і аздоблены рэлігійнымі эмблемамі галаўны ўбор прадстаўнікоў вышэйшага духавенства ў праваслаўнай і каталіцкай царкве, які надзяваецца ў часе набажэнства.
[Ад грэч. mitra — галаўная павязка, дыядэма.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
derby[ˈdɑ:bi]n.
1. the DerbyBrE дэ́рбі (скачкі)
2. спабо́рніцтва, го́нкі
3.AmE кацяло́к (галаўны ўбор)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Мі́тра ’галаўны ўбор вышэйшага духавенства’ (ТСБМ), ст.-бел.митра ’тс’ (пач. XVI ст.), ст.-рус.митра ’тс’, ’павязка’, ’галаўны ўбор’, ’карона’ — з с.-грэч.μίτρα ’павязка’, ’пояс’, ’чалма’ (Фасмер, Этюды, 126).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
headdress
[ˈheddres]
n.
1) галаўны́ ўбо́р
2) фрызу́ра, прычо́ска f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
coiffure
[kwɑ:ˈfjʊr]
n.
1) фрызу́ра, прычо́ска f.
2) галаўны́ ўбо́р
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Сарока (галаўны ўбор) 1/104; 9/192, 365
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Стро́ік ‘галаўны ўбор, які даўней пажылыя кабеты насілі пад хусткай’ (навагр., З нар. сл.), ‘галаўны ўбор удавы, якая другі раз ідзе замуж’, ‘бант з кветкамі на касцюме маладога’ (Сл. ПЗБ). Гл. строй3.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
headache[ˈhedeɪk]n.
1.галаўны́ боль;
I have a splitting headache. У мяне расколваецца галава.
2. турбо́та, кло́пат
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
капюшо́н, ‑а, м.
Адкідны галаўны ўбор, прымацаваны ззаду да каўняра верхняй адзежыны. Плашч з капюшонам. □ Іван Васільевіч адкінуў капюшон, зняў шапку, каб выцерці пот.Шамякін.
[Фр. capuchon.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
род вымерлых гіганцкіх паўзуноў атр. яшчаратазавых дыназаўраў. Каля 5 відаў. Рэшткі вядомы з юрскіх адкладаў. Насялялі Паўн. Амерыку, Мадагаскар, Усх. Афрыку, Англію, Францыю, Партугалію. Шкілет дыназаўра, блізкага да брантазаўра, знойдзены ў Фергане.
Самая вял. наземная жывёла (даўж. да 25 м, маса каля 30 т) з высокім чэрапам, доўгай масіўнай шыяй і параўнальна невял. галавой. Галаўны мозг вельмі маленькі (маса не больш як 400 г), спінны мозг значна большы за галаўны і кіраваў мускулатурай задніх канечнасцей і хваста. Чатырохногі брантазаўр паводле спосабу жыцця наземна-водная жывёла, вандраваў па мелкаводдзі, карміўся раслінамі.