дзяко́ўскі, ‑ая, ‑ае.

Які належыць дзяку, уласцівы дзяку. Вопратка на .. [Гарасіме] была не то папоўская, не то дзякоўская. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

га́матны, ‑ая, ‑ае.

Абл. Залішне прасторны, вялікі; грубы (часцей пра вопратку). Жанчыніна вопратка была цяжкая і гаматная. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dress​1 [dres] n.

1. адзе́нне, адзе́жа, во́пратка

2. суке́нка;

an evening dress вячэ́рняя суке́нка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sopping [ˈsɒpɪŋ] adj. infml прамо́клы (наскрозь), мо́кры;

Your clothes are sopping. Твая вопратка прамокла наскрозь.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

clericals

духо́ўніцкая во́пратка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

жаке́т

(фр. jaquette)

кароткая жаночая вопратка, пашытая ў талію.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

залубяне́ць, ‑ее; зак.

Разм. Стаць цвёрдым, нягнуткім, каляным. Сівер абдаў .. [Рамана] парошай; адразу залубянела вопратка, не сталі згінацца рукі. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сырэ́ць, ‑эе; незак.

Станавіцца сырым (у 1 знач.). Але ад імжы гэтай вопратка сырве горш, чым ад сапраўднага дажджу. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бешме́т

(тат. bismet)

верхняя мужчынская вопратка ў татараў і каўказскіх народаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Kléidung f -, -en адзе́нне, во́пратка, убра́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)