wypoczynek, ~ku

wypoczyn|ek

м. адпачынак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sjesta

ж. сіеста; паабедзенны адпачынак; дрымота

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Адду́лаадпачынак’ (Нас.), аддуха ’тс’ (КЭС. лаг.) да дуць. Параўн. ад‑дыхнуць ’адпачыць’ (КЭС, лаг.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адпачы́н, ‑у, м.

Тое, што і адпачынак (у 1 знач.).

•••

Адпачын металу — аднаўленне ўласцівасцей металу пры нагрэве да тэмпературы, меншай за тэмпературу рэкрышталізацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чатырохтыднёвы, ‑ая, ‑ае.

1. Які працягваецца чатыры тыдні. Чатырохтыднёвы адпачынак. // Прызначаны, разлічаны на чатыры тыдні. Чатырохтыднёвы запас паліва.

2. Узростам у чатыры тыдні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

о́тдых адпачы́нак, -нку м.; спачы́н, -ну м., спачы́нак, -нку м.;

дом о́тдыха до́м адпачы́нку;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

unused1 [ˌʌnˈju:zd] adj. нявы́карыстаны;

unused leave нявы́карыстаны адпачы́нак;

an unused stamp непага́шаная ма́рка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Адхлу́падпачынак, перадышка’, адхлупіць ’зрабіцца лягчэй’ (Яўс.). Параўн. адхлын (гл.) у тым жа значэнні, што і адхлуп.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Во́дпускадпачынак, часовае вызваленне ад службы, працы’ (БРС, КТС). Запазычанне з рус. отпуск ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 148).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

vacation1 [vəˈkeɪʃn] n.

1. кані́кулы;

the long vacation BrE ле́тнія кані́кулы

2. AmE адпачы́нак, во́дпуск;

on vacation у во́дпуску; на вака́цыях;

take a vacation пайсці́ ў адпачы́нак

3. fml звальне́нне, вызвале́нне (з пасады)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)