Verbum

жо́раў, ‑рава, м.

Разм. Тое, што і журавель ​¹. У вырай сабраліся гусі, І жораў азваўся пад небам... Купала.

жыр, ‑у, м.

Разм. Тое, што і жыраванне. Над галавою, гучна лопаючы крыламі, праляцелі качкі... Відаць, на жыр. Сачанка.

жэрдзь, ‑і, ж.

Тое, што і жардзіна. Над стагамі Жэрдзі-вежы... Чарот. [Іван Міхайлавіч] убачыў і кладку, сярэдняй таўшчыні жэрдзь. Самуйлёнак.

мінгрэ́лы, ‑аў; адз. мінгрэл, ‑а, м.; мінгрэлка, ‑і, ДМ ‑лцы; мн. мінгрэлкі, ‑лак; ж.

Тое, што і мегрэлы.

мінгрэ́льцы, ‑аў; адз. мінгрэлец, ‑льца, м.; мінгрэлка, ‑і, ДМ ‑лцы; мн. мінгрэлкі, ‑лак; ж.

Тое, што і мегрэлы.

мірг, выкл.

у знач. вык. Тое, што і морг ​³. Агеньчык завіхляўся, заскакаў, перагнуўся над кнотам: мірг-мірг! Паўлаў.

мло́снасць, ‑і, ж.

Тое, што і млосць. На хвіліну .. [Алесь] успамінае сябе, а потым наплывае змрок, млоснасць і адчай... Караткевіч.

надшы́ўка, ‑і, ДМ ‑шыўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. надшыць.

2. Тое, што надшыта. Надшыўка на сукенцы.

наканава́нне, ‑я, н.

Разм.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. наканаваць.

2. Тое, што і наканаванасць; лёс. Верыць у наканаванне.

наўмы́сля, прысл.

Тое, што і наўмысна. Ідзе Віктар наўмысля марудна, ледзь пераступаючы нагамі, каб як даўжэй працягнуць дарогу. Зарэцкі.