Verbum

potrafić

зак. здолець, змагчы; быць здольным да чаго;

on potrafić to zrobić — ён зможа гэта зрабіць

powstać

зак.

1. устаць;

2. паўстаць;

powstać przeciwko komu/czemu — паўстаць супраць каго/чаго;

3. узнікнуць, паўстаць, вынікнуць

pozbawić się

зак. страціць, застацца (без чаго);

pozbawić się wzroku — страціць зрок;

pozbawić się urlopu — застацца без адпачынку

śpieszno :

śpieszno komu do czego — хто спяшаецца куды, да каго/чаго;

śpieszno mu do domu — ён спяшаецца дадому

wedle

1. каля; ля; поруч;

2. czego паводле чаго; адпаведна чаму;

wedle stawu grobla — па Сеньку і шапка

węszyć

незак.

1. (co) прынюхвацца да чаго; адчуваць нюхам;

2. вынюхваць; ісці па слядах;

3. разм. адчуваць; падазраваць

człek

м.

1. чалавек;

2. разм. я (пра сябе);

człek by coś zjadł — я б чаго-небудзь з’еў

przepust, ~u

м.

1. канал (пад вуліцай, чыгункай і да т.п.);

2. шлюз;

3. пропуск чаго праз што

włączyć

зак.

1. do czego уключыць у што; далучыць, прылічыць да чаго;

2. уключыць;

włączyć radio — уключыць радыё

wymagający

1. які патрабуе чаго;

utwór wymagający opracowania — твор, які патрабуе апрацоўкі;

2. патрабавальны;

wymagający zwierzchnik — патрабавальны начальнік