фа́лінь

(гал. vanglijn)

трос, якім шлюпка прывязваецца да прыстані або да борта судна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

флор

(англ. floor)

папярочная бэлька на дне судна, да канцоў якой мацуюцца шпангоўты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шварто́ў

(гал. zwaartouw)

мар. трос або ланцуг для прывязвання судна да прычальных прыстасаванняў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шкафу́т

(гал. schavot)

частка верхняй палубы судна паміж фок-мачтай і грот-мачтай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прасто́й м. (у рабоце) Stllstand m -(e)s; Wrtezeit f -, -en Legezeit f -, Hltezeit f -, Stndzeit f -, Sthzeit f - (судна, вагонаў і г. д.); Betrebsstilllegung f - (на заводзе і г. д.);

пла́та за прасто́й Wrtegeld n -(e)s; Legegeld n -(e)s (судна ў гавані)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Пужо́к ’схованка для рыбы ў карме лодкі’ (ТС). Няясна, магчыма, да пыж (з мясцовым чаргаваннем ы > ў) ’патаўшчэнне; затычка’, што, на думку Фасмера (3, 417), звязана з пуга ’тупы канец яйка’ і роднаснае лат. pugulis ’уздутае ўзвышэнне’, pauga ’падушка’, грэч. πυγή ’зад’; параўн., аднак, рус. пыж ’нос судна’, што паходзіць з комі, удм. piž ’лодка’ (там жа), відаць, выпадковае супадзенне.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

водазмяшчэ́нне н. марск. Wsserverdrängung f -, Ruminhalt m -(e)s;

су́дна водазмяшчэ́ннем у 1000 тон ein Schiff mit 1000 Tnnen Wsserverdrängung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

па́руснік м. разм.

1. (судна) Sgelschiff n -(e)s, -e; Sgler m -s, -;

2. (спартсмен) Sgler m, Sgelsportler m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прабо́іна ж. Brsche f -, -n, Loch n -(e)s, Löcher; Leck n -(e)s, -e (пра судна і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раке́та, -ы, ДМе́це, мн. -ы, -ке́т, ж.

1. Лятальны апарат з рэактыўным рухавіком.

Касмічная р.

2. Баявы снарад, які прыводзіцца ў дзеянне рэактыўнай сілай.

3. Напоўнены піратэхнічнай сумессю снарад, які пасля выстралу ярка свеціцца ў паветры і выкарыстоўваецца для феерверкаў і светлавых сігналаў.

Сігнальная р.

4. Быстраходнае рачное пасажырскае судна на падводных крылах.

Плысці на ракеце.

|| прым. раке́тны, -ая, -ае.

Дзень ракетных войск і артылерыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)