адрэгулява́цца, ‑люецца; зак.

Прыйсці ў неабходны для работы стан; стаць адрэгуляваным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абжа́цца, абажнецца; зак.

Разм. Стаць добра жаць, рэзаць (пра серп, жняярку).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абяззу́бець, ‑бею, ‑бееш, ‑бее; зак.

Разм. Застацца без зубоў, стаць бяззубым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абясхле́бець, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Разм. Застацца без хлеба; стаць бясхлебным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падмя́кнуць, ‑не; зак.

Разм. Стаць мякчэйшым (ад сырасці, вільгаці). Сухары падмяклі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакараці́цца, ‑роціцца; зак.

Разм. Стаць карацейшым, меншым па даўжыні. Халат пакараціўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паледзяне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Стаць халодным як лёд. Рукі паледзянелі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захла́міцца, ‑міцца; зак.

Стаць захламленым. [Міхаіл Пятровіч] выявіў, што лес моцна захламіўся. Шчарбатаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закаламу́ціцца, ‑ціцца; зак.

Разм. Замуціцца, стаць каламутным. Вада ў рэчцы закаламуцілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заква́сіцца, ‑сіцца; зак.

Стаць кіслым у выніку браджэння; закіснуць. Капуста заквасілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)