калёўшчык, ‑а, м.

Спецыяліст па калёўцы (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крыміналі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне крыміналістыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лесаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст у галіне лесаводства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лугаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст у галіне лугаводства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лясні́чы, ‑ага, м.

Загадчык лясніцтва, спецыяліст па лясной гаспадарцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зато́чнік, ‑а, м.

Спецыяліст па заточцы, заточванню. Майстар-заточнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

геадэзі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне геадэзіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гебраі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне гебраістыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

германі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне германістыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гідраметры́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне гідраметрыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)