струга́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.
Рабочы, спецыяліст па апрацоўцы чаго-н. струганнем; стругаль.
|| ж. струга́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тра́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Ваеннае або рыбалоўнае судна для тралення.
2. Спецыяліст, які кіруе лоўляй рыбы тралам.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хронаметражы́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.
Спецыяліст па хронаметражы.
|| ж. хронаметражы́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шліфава́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Рабочы, спецыяліст па шліфаванні.
|| ж. шліфава́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
|| прым. шліфава́льшчыцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЛО́БАЧ (Мікалай Рыгоравіч) (7.8.1938, в. Маціёва Талачынскага р-на Віцебскай вобл.),
дзеяч бел. дыяспары ў Расіі. Канд. эканам. н. (1999). Скончыў Маскоўскі аўтадарожны ін-т (1966). З 1972 у КБ крыніц высокаінтэнсіўнага святла (г. Зеленаград, Расія). З 1973 у «Литературной газете». З 1983 у Дзяржкамінтурысце Расіі, вядучы спецыяліст, ген. дырэктар акц. т-ва «Раска». Навук. працы па праблемах эканам. інтэграцыі Беларусі і Расіі. Значны ўклад яго ў аднаўленне інфраструктуры стараж. бел. гарадоў, буд-ва правасл. храмаў. Дзеяч нац.-культ. аўтаноміі «Беларусы Расіі».
т. 9, с. 332
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
буракаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.
Спецыяліст па вырошчванню буракоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драпіро́ўшчык, ‑а, м.
Спецыяліст па драпіроўцы (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыда́ктык, ‑а, м.
Спецыяліст па дыдактыцы (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
геадэзі́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Спецыяліст у галіне геадэзіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гебраі́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Спецыяліст у галіне гебраістыкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)