Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вальцо́ўкаж.тэх.
1. (працэс) Wálzen n -s;
2. (машына) Wálzmaschine f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
легкаві́км. (легкаваямашына) Persónenkraftwagen m -s, -, Pkw m -s, -s, Persónenwagen m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Ірва́лка ’машына, якая бярэ (вырывае) лён’ (Янк. III). Утворана ад ірваць, (гл.) суфіксам ‑лк‑а па ўзору малаціла, абівалка, мяшалка і да т. п. (Сцяцко, Афікс. наз., 51).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
rotacyjny
rotacyjn|y
палігр. ратацыйны;
maszyna ~a — ратацыйная машына
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
АЎТАДЫСПЕ́ТЧАР (ад аўта... + англ. dispatcher адпраўшчык),
комплексная сістэма (клас сістэм «Чалавек—машына»), якая аўтаматычна (поўнасцю або часткова) выконвае функцыі дыспетчара. У склад аўтадыспетчара ўваходзяць кіравальная выліч.машына і сродкі сувязі дыспетчара з машынай і кіроўным аб’ектам. Задача аўтадыспетчара: збор і апрацоўка інфармацыі пра ход тэхнал. працэсу; выбар аптымальнага рэжыму працэсу з магчымых варыянтаў; выдача камандаў, каб рэалізаваць аптымальны рэжым. Найпрасцейшы аўтадыспетчар збірае і рэгіструе інфармацыю, неабходную ў аператыўнай рабоце дыспетчара. Выкарыстоўваюць у энергетыцы, сістэмах сувязі, на транспарце, металургічных і хім. прадпрыемствах і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«Мінск-1» (электронная выліч. машына) 1/492
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Віндроўэр ’уборачная машына, якая косіць збажыну, укладвае яе ў рады для далейшага дасыхання і даспявання’ (КТС, Я. Пярмяк). З рус.виндроуэр < англ.windrower < англ.windrow ’паласа скошанага сена, збажына’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Малата́рня ’машына для абмалоту сельскагаспадарчых культур’ (ТСБМ, Чуд., Шат., Яруш.; КЭС, лаг.), ’лапатун, балбатуха’ (Шат., Касп.). Укр.молота́рня ’тс’. З польск.młocarnia ’тс’, аформленага згодна з усх.-слав. поўнагалоссем.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
карчава́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да карчавання. Карчавальныя работы.// Прызначаны для карчавання. Карчавальная машына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)