разме́шванне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. размешваць 1 — размясіць.
разме́шванне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. размешваць 2 — размяшаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рамантава́нне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. рамантаваць 1; рамонт 1.
рамантава́нне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. рамантаваць 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недасыпа́нне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. недасыпаць 1 — недаспаць.
недасыпа́нне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. недасыпаць 2 — недасы́паць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераме́шванне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перамешваць 1 — перамясіць.
пераме́шванне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перамешваць 2 — перамяшаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
смале́нне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. смаліць 1.
смале́нне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. смаліць 2 (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трасе́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. трэсці (у 1 знач.); дзеянне і стан паводле дзеясл. трэсціся (у 1, 2 і 4 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шліхтава́нне 1, ‑я, н.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. шліхтаваць 1.
шліхтава́нне 2, ‑я, н.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. шліхтаваць 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драматы́зм
(фр. dramatisme, ад гр. drama = дзеянне)
1) напружанасць дзеяння, вастрыня канфлікту ў літаратурным творы;
2) перан. крайняя напружанасць становішча, якой-н. сітуацыі, падзеі.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
стул, ‑у, м.
Дзеянне кішэчніка; спаражненне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ро́дства, ро́дство ’радня, сваякі’ (брасл., Сл. ПЗБ; ЛА, 3; ТС), рус. родство́ ’роднасць’, ’блізкасць, падабенства’, дыял. (вяц., сіб.) ро́дство ’тс’, в.-луж. ródstwo ’сваяцтва, роднасць па крыві’; славен. soródstvo ’радня’, rôjstvo ’нараджэнне’, ’роды’, ’паходжанне’, серб. ро̏ђаштво і харв. rođaštvo ’роднасць, роднаснасць’, сро̀дство ’радня’, ’падабенства’, макед. родство ’роднасць, блізкасць’, балг. ро́дство ’тс’. Да прасл. *ordьstvo, у якім адцягнены суф. ‑ьstv‑o называе дзеянне, блізкае да паняцця стану (Вступ, 150).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)