падхапі́ць, -хаплю́, -хо́піш, -хо́піць; -хо́плены; зак.
1. каго-што. Падтрымаць, падняць, трымаючы знізу, схапіць (злавіць тое, што падае).
П. сумку.
П. саслабелую старую.
Імклівая вада падхапіла човен.
2. каго-што. Рэзкім, паспешлівым рухам узяць, прыхапіць мімаходам.
Хлопец падхапіў дзяўчыну і закружыўся ў танцы.
3. перан., што. Адразу або нечакана атрымаць, схапіць, захварэць (разм.).
П. запаленне лёгкіх.
4. перан., што. Скарыстаўшы што-н. зробленае, пушчанае ў ход іншым, прадоўжыць пачатае другім (разм.).
П. чужую ідэю.
5. што. Пачаць падпяваць.
Весела п. песню.
6. перан., што. Падтрымаць, расшыраючы і паглыбляючы якое-н. дасягненне.
П. пачын.
|| незак. падхо́пліваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
схапі́ць, схаплю́, схо́піш, схо́піць; схо́плены; зак.
1. гл. хапа́ць.
2. што. Набыць, атрымаць, падчапіць якую-н. хваробу (разм.).
С. прастуду.
3. каго-што. Раптоўна і моцна праявіцца ў каго-н. (пра прыступ хваробы, болю; разм.).
Раптоўна схапіла мяне галава.
Жывот схапіла (безас.).
4. перан., што. Хутка засвоіць, успрыняць (разм.).
С. думку выкладчыка.
С. вокам (улавіць).
5. што. Перавязаць, абвязаць чым-н.
С. талію поясам.
6. што. Змацаваць, злучыць (спец.).
С. сцяну клямарам.
7. (звычайна з адмоўем), што і чаго. Паспець, справіцца зрабіць што-н. (разм.).
Адразу ўсё не схопіш.
|| незак. схо́пліваць, -аю, -аеш, -ае (да 4—6 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уро́к, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Вучэбная работа, зададзеная вучню.
Вывучыць у.
Не зрабіў урокаў.
Складаны ў.
На заўтра ў мяне многа ўрокаў.
2. Вучэбная гадзіна, прысвечаная асобнаму прадмету.
У. роднай мовы.
Званок на ў., з урока.
Зарабляць урокамі (даючы прыватныя ўрокі).
3. Работа, якая павінна быць выканана да пэўнага тэрміну (уст.).
Выканаць дзённы ў.
4. перан. Нешта павучальнае, з чаго можна зрабіць вывад на будучае.
Урокі гісторыі.
Атрымаць добры ў.
Гэта табе будзе ў. надалей.
◊
Браць урокі чаго ў каго — вучыцца ў каго-н. прыватным чынам, не ў школе.
Браць урокі музыкі.
Даваць урокі — выкладаць асобным вучням, не ў школе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
bekánnt a знаёмы, вядо́мы;
~ máchen (mit D) знаёміць (з кім-н, з чым-н.);
sich ~ máchen атрыма́ць ро́згалас;
~ gében* vt абвяшча́ць, аб’яўля́ць, апубліко́ўваць; паведамля́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
lanie
н.
1. ліццё; наліванне;
2. ліццё; адліўка;
lanie dział — ліццё гармат;
3. лупцоўка;
sprawić lanie — адлупцаваць, даць лупцоўку;
dostać lanie — атрымаць лупцоўку
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ambasada
ambasad|a
ж. пасольства; амбасада;
gdzie się znajduje ~a polska? — дзе знаходзіцца польскае пасольства?;
uzyskać wizę w ~zie — атрымаць у пасольстве візу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
прызна́нне н.
1. Ánerkennung f -;
атрыма́ць агу́льнае прызна́нне állgeméine Ánerkennung finden*;
2. (заява) Bekénntnis n -ses, -se, Geständnis n -ses, -se; Éingeständnis n;
зго́дна з асабі́стым прызна́ннем éingestandenermaßen;
прызна́нне ў каха́нні Líebeserklärung f -, -en;
прызна́нне віны́ Schúldbekenntnis n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ура́жанне н. Éindruck m -(e)s, -drücke; Impressión f -, -en;
рабі́ць мо́цнае ўра́жанне (éinen) gróßen Éindruck máchen, éindrucksvoll sein;
пад ура́жаннем únter dem Éindruck (G), beéindruckt von (D);
атрыма́ць ура́жанне den Éindruck gewínnen*;
ствары́ць ура́жанне den Éindrack erwécken
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
handle1 [ˈhændl] n. ру́чка; кля́мка; рукая́тка
♦
get/have a handle at smb./smth. infml атрыма́ць інфарма́цыю пра каго́-н. або́ што-н., яку́ю по́тым мо́жна вы́карыстаць у спра́вах;
give smb. a handle (on smth.) infml даць каму́-н. падста́ву для пэ́ўнай спра́вы;
fly off the handle сарва́цца, вы́йсці з сябе́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
dostać
I зак.
1. дастаць, атрымаць; купіць;
nie można tego dostać — гэтага нельга дастаць (купіць);
2. узяць; захапіць;
3. схапіць што; захварэць на што;
4. дастаць;
dostać ręką do gałęzi — дастаць рукой да галіны;
dostać mata шахм. атрымаць мат;
dostać siwych włosów — пасівець;
dostać w skórę — атрымаць у скуру (па шыі);
dostać wypieków — пачырванець (ад сораму, злосці і г.д.)
II dosta|ć
зак.
дастаяць;
choinka ~ła u nas do lutego — ёлка прастаяла ў нас да лютага
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)