Ко́рушка ’невялікая прамысловая рыба атрада селядцовападобных’ (ТСБМ). Ад фін. kuore (там жа, 2, 715). Запазычанне з фінскай мовы праз рускую (Шанскі, 2, 8, 342).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Во́лага ’тлушч як прыправа, а таксама варанае мяса, рыба і наогул прыправа да ежы’ (Шн., 1); ’сырое топкае месца’ (Жучкевіч, Топон., 14). Гл. валога.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Жарлюк ’рыба, праглынутая рыбай’ (мазыр., ЭШ, рук.). Ад дзеяслова жарля́ць з прадуктыўным на Брэстчыне (Сцяцко, Афікс. наз., 77) суфіксам ‑юк (параўн. знайдзюк). Гл. жарлі́ца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

cod

I [kɑ:d]

n., pl. cods or coll. cod

траска́ f. (ры́ба)

II [kɑ:d]

n.

1) Anat. машо́нка f.

2) струк -а́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kipper

[ˈkɪpər]

1.

v.t.

салі́ць і сушы́ць ры́бу

2.

n.

1) со́леная вэ́нджаная ры́ба (асаблі́ва селядзе́ц)

2) ласо́сь-саме́ц у ча́се не́расту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

крыла́тка ж.

1. уст. (паліто) Hávelock [-və-] m -s, -s;

2. бат. Flügelfrucht f -, -früchte;

3. заал. (рыба) Rótfeuerfisch m -es, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

куту́м

(н.-лац. kutum)

прахадная рыба сям. карпавых, якая водзіцца ў Каспійскім моры; аб’ект промыслу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ля́ліус

(н.-лац. colisa lalius)

рыба атрада акунепадобных, пашыраная ў вадаёмах Індыі; вядома як акварыумная.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мерла́н

(фр. merlan)

рыба сям. трасковых, якая водзіцца ў Атлантычным акіяне ў прыбярэжнай зоне Еўропы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

неацэрато́д

(ад неа- + гр keras, -atos = рог + odus = зуб)

двоедыхаючая рыба, пашыраная ў Аўстраліі; рагазуб.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)