аславя́нены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аславя́нены |
аславя́неная |
аславя́ненае |
аславя́неныя |
| Р. |
аславя́ненага |
аславя́ненай
аславя́ненае |
аславя́ненага |
аславя́неных |
| Д. |
аславя́ненаму |
аславя́ненай |
аславя́ненаму |
аславя́неным |
| В. |
аславя́нены (неадуш.)
аславя́ненага (адуш.) |
аславя́неную |
аславя́ненае |
аславя́неныя (неадуш.)
аславя́неных (адуш.) |
| Т. |
аславя́неным |
аславя́ненай
аславя́ненаю |
аславя́неным |
аславя́ненымі |
| М. |
аславя́неным |
аславя́ненай |
аславя́неным |
аславя́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асла́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асла́ўлены |
асла́ўленая |
асла́ўленае |
асла́ўленыя |
| Р. |
асла́ўленага |
асла́ўленай
асла́ўленае |
асла́ўленага |
асла́ўленых |
| Д. |
асла́ўленаму |
асла́ўленай |
асла́ўленаму |
асла́ўленым |
| В. |
асла́ўлены (неадуш.)
асла́ўленага (адуш.) |
асла́ўленую |
асла́ўленае |
асла́ўленыя (неадуш.)
асла́ўленых (адуш.) |
| Т. |
асла́ўленым |
асла́ўленай
асла́ўленаю |
асла́ўленым |
асла́ўленымі |
| М. |
асла́ўленым |
асла́ўленай |
асла́ўленым |
асла́ўленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асле́пны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асле́пны |
асле́пная |
асле́пнае |
асле́пныя |
| Р. |
асле́пнага |
асле́пнай
асле́пнае |
асле́пнага |
асле́пных |
| Д. |
асле́пнаму |
асле́пнай |
асле́пнаму |
асле́пным |
| В. |
асле́пны (неадуш.)
асле́пнага (адуш.) |
асле́пную |
асле́пнае |
асле́пныя (неадуш.)
асле́пных (адуш.) |
| Т. |
асле́пным |
асле́пнай
асле́пнаю |
асле́пным |
асле́пнымі |
| М. |
асле́пным |
асле́пнай |
асле́пным |
асле́пных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асло́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асло́вы |
асло́вая |
асло́вае |
асло́выя |
| Р. |
асло́вага |
асло́вай
асло́вае |
асло́вага |
асло́вых |
| Д. |
асло́ваму |
асло́вай |
асло́ваму |
асло́вым |
| В. |
асло́вы (неадуш.)
асло́вага (адуш.) |
асло́вую |
асло́вае |
асло́выя (неадуш.)
асло́вых (адуш.) |
| Т. |
асло́вым |
асло́вай
асло́ваю |
асло́вым |
асло́вымі |
| М. |
асло́вым |
асло́вай |
асло́вым |
асло́вых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асна́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асна́дны |
асна́дная |
асна́днае |
асна́дныя |
| Р. |
асна́днага |
асна́днай
асна́днае |
асна́днага |
асна́дных |
| Д. |
асна́днаму |
асна́днай |
асна́днаму |
асна́дным |
| В. |
асна́дны (неадуш.)
асна́днага (адуш.) |
асна́дную |
асна́днае |
асна́дныя (неадуш.)
асна́дных (адуш.) |
| Т. |
асна́дным |
асна́днай
асна́днаю |
асна́дным |
асна́днымі |
| М. |
асна́дным |
асна́днай |
асна́дным |
асна́дных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асна́шчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асна́шчаны |
асна́шчаная |
асна́шчанае |
асна́шчаныя |
| Р. |
асна́шчанага |
асна́шчанай
асна́шчанае |
асна́шчанага |
асна́шчаных |
| Д. |
асна́шчанаму |
асна́шчанай |
асна́шчанаму |
асна́шчаным |
| В. |
асна́шчаны (неадуш.)
асна́шчанага (адуш.) |
асна́шчаную |
асна́шчанае |
асна́шчаныя (неадуш.)
асна́шчаных (адуш.) |
| Т. |
асна́шчаным |
асна́шчанай
асна́шчанаю |
асна́шчаным |
асна́шчанымі |
| М. |
асна́шчаным |
асна́шчанай |
асна́шчаным |
асна́шчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асне́жыцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асне́жыцкі |
асне́жыцкая |
асне́жыцкае |
асне́жыцкія |
| Р. |
асне́жыцкага |
асне́жыцкай
асне́жыцкае |
асне́жыцкага |
асне́жыцкіх |
| Д. |
асне́жыцкаму |
асне́жыцкай |
асне́жыцкаму |
асне́жыцкім |
| В. |
асне́жыцкі (неадуш.)
асне́жыцкага (адуш.) |
асне́жыцкую |
асне́жыцкае |
асне́жыцкія (неадуш.)
асне́жыцкіх (адуш.) |
| Т. |
асне́жыцкім |
асне́жыцкай
асне́жыцкаю |
асне́жыцкім |
асне́жыцкімі |
| М. |
асне́жыцкім |
асне́жыцкай |
асне́жыцкім |
асне́жыцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асноваўтвара́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асноваўтвара́льны |
асноваўтвара́льная |
асноваўтвара́льнае |
асноваўтвара́льныя |
| Р. |
асноваўтвара́льнага |
асноваўтвара́льнай
асноваўтвара́льнае |
асноваўтвара́льнага |
асноваўтвара́льных |
| Д. |
асноваўтвара́льнаму |
асноваўтвара́льнай |
асноваўтвара́льнаму |
асноваўтвара́льным |
| В. |
асноваўтвара́льны (неадуш.)
асноваўтвара́льнага (адуш.) |
асноваўтвара́льную |
асноваўтвара́льнае |
асноваўтвара́льныя (неадуш.)
асноваўтвара́льных (адуш.) |
| Т. |
асноваўтвара́льным |
асноваўтвара́льнай
асноваўтвара́льнаю |
асноваўтвара́льным |
асноваўтвара́льнымі |
| М. |
асноваўтвара́льным |
асноваўтвара́льнай |
асноваўтвара́льным |
асноваўтвара́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асобаўпаўнава́жаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асобаўпаўнава́жаны |
асобаўпаўнава́жаная |
асобаўпаўнава́жанае |
асобаўпаўнава́жаныя |
| Р. |
асобаўпаўнава́жанага |
асобаўпаўнава́жанай
асобаўпаўнава́жанае |
асобаўпаўнава́жанага |
асобаўпаўнава́жаных |
| Д. |
асобаўпаўнава́жанаму |
асобаўпаўнава́жанай |
асобаўпаўнава́жанаму |
асобаўпаўнава́жаным |
| В. |
асобаўпаўнава́жаны (неадуш.)
асобаўпаўнава́жанага (адуш.) |
асобаўпаўнава́жаную |
асобаўпаўнава́жанае |
асобаўпаўнава́жаныя (неадуш.)
асобаўпаўнава́жаных (адуш.) |
| Т. |
асобаўпаўнава́жаным |
асобаўпаўнава́жанай
асобаўпаўнава́жанаю |
асобаўпаўнава́жаным |
асобаўпаўнава́жанымі |
| М. |
асобаўпаўнава́жаным |
асобаўпаўнава́жанай |
асобаўпаўнава́жаным |
асобаўпаўнава́жаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асо́бісты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асо́бісты |
асо́бістая |
асо́бістае |
асо́бістыя |
| Р. |
асо́бістага |
асо́бістай
асо́бістае |
асо́бістага |
асо́бістых |
| Д. |
асо́бістаму |
асо́бістай |
асо́бістаму |
асо́бістым |
| В. |
асо́бісты (неадуш.)
асо́бістага (адуш.) |
асо́бістую |
асо́бістае |
асо́бістыя (неадуш.)
асо́бістых (адуш.) |
| Т. |
асо́бістым |
асо́бістай
асо́бістаю |
асо́бістым |
асо́бістымі |
| М. |
асо́бістым |
асо́бістай |
асо́бістым |
асо́бістых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)