Verbum

empören

1. vt абура́ць

2. ~, sich

1) (über a) абура́цца (чым-н.)

2) (gegen A) паўстава́ць (супраць каго-н.)

verschlúcken

1. vt

1) праглына́ць, глыта́ць

2) перамагчы́ (гнеў, прыкрасць, злосць)

2. ~, sich заглыну́цца, падаві́цца (an D – чым-н.)

verúnglücken vi (s)

1) пацярпе́ць ава́рыю;

tödlich ~ загі́нуць ад няшча́снага вы́падку

2) (mit D) пацярпе́ць няўда́чу (з чым-н.)

verwúrzeln vi (s)

1) глыбо́ка ўкараня́цца

2) (mit D) перан. зрасці́ся, быць кро́ўна звя́заным (з кім-н., чым-н.)

vórgreifen* vi (j-m in D) апярэ́джваць (каго-н. у чым-н.), прадба́чыць (адкрыццё);

éiner Fráge ~ прадвыраша́ць прадраша́ць [прадвы́значыць] пыта́нне

Stúlle f -, -n дыял. бутэрбро́д; скі́ба, лу́ста;

◊

j-m etw. auf die ~ schmíeren папрака́ць каго́-н. у чым-н.

bedróhen vt (mit D) пагража́ць (каму-н. чым-н.);

von etw. (D) bedróht wérden [sein] знахо́дзіцца пад пагро́зай чаго́-н.

bedürfen vt, vi (G) мець патрэ́бу (у чым-н.); патрабава́ць (што-н.);

das bedárf der Erläuterung гэ́та патрабу́е тлумачэ́ння

begégnen vi (s)

1) (D) напатка́ць (каго-н.); сутыкну́цца (з кім-н., чым-н.)

2) здара́цца (з кім-н.)

bemühen

1. vt турбава́ць

2. ~, sich (um A) працава́ць, шчырава́ць (над чым-н.); (für A) клапаці́цца (аб кім-н.)